26-02-07

Nummer 175

Eric Clapton met Layla - 1992

Invloedrijke Britse zanger/gitarist met de bijnaam Slowhand die in de jaren '60 deel uitmaakt van succesvolle bands als de Yardbirds, Cream, Bluesbreakers, Blind Faith en Derek & The Dominoes. Eric Clapton maakt in 1973 een uiterst succesvolle comeback als solo-artiest. Grote hits van Clapton zijn 'I Shot The Sheriff', 'Forever Man', 'Wonderful Tonight' en 'Layla'. 'Tears In Heaven' gaat over zijn zoontje Conner die op 20 maart 1991 overlijdt.

Om de muzikale verrichtingen van Eric Clapton (Eric Patrick Clapp, 1945) kort en bondig te beschrijven is net zo moeilijk als de bijbel in één regel samen te vatten. Hoewel, voor een aantal fans is het wel duidelijk: Clapton is God. Deze leus wordt althans in graffiti het meest gesignaleerd eind jaren ’60 in Londen en Parijs. Clapton heeft inmiddels al in diverse bands gespeeld - The Roosters, The Yardbirds en John Mayall’s Bluesbreakers - wanneer hij op 21-jarige leeftijd Cream opricht met zanger/bassist Jack Bruce en drummer Ginger Baker. 

Cream blijft slechts 2,5 jaar bij elkaar, maar laat in muzikaal opzicht een enorme indruk achter met hits als 'Sunshine Of Your Love', 'Crossroads' en 'White Room'. Vooral de live-optredens zijn befaamd om hun uitputtend lange improvisaties. Cream brengt in deze korte periode vier albums uit die millionsellers zijn: Fresh Cream, Disreali Gears, Wheels Of Fire en de afscheidsplaat Goodbye. Vooral Clapton heeft het gevoel in muzikaal opzicht niet verder te kunnen. Op 26 november 1968 wordt er een afscheidsconcert gegeven in Royal Albert Hall in Londen. 

Kort daarna richt Eric samen met Steve Winwood – die zijn band Traffic opgeeft – Blind Faith op. Ondanks het grote succes van hun debuutplaat Blind Faith (1968) met de bekende single 'Presence Of The Lord' stopt ook deze band. Clapton speelt dan als begeleider in twee bands: voor korte tijd in John Lennons Plastic Ono Band in 1969 en met de southern soul-rock revue van Delaney and Bonnie. Laatstegenoemde is ook prominent aanwezig op het solodebuut in 1970 van de gitaargod dat zijn eigen naam draagt: Eric Clapton. Maar het publiek verwacht gitaargeweld en geen ingetogen nummers zoals 'After Midnight' van JJ Cale en de plaat is niet erg succesvol. 

Clapton besluit om nog een keer een band op te richten: Derek & the Dominos, dit keer met slide-gitarist Duane Allman van de Allman Brothers Band. De muzikale interactie tussen twee gitaarvirtuozen komt het beste tot uitdrukking op het album Layla And Other Assorted Love Songs (1970) dat als een klassiek rock(dubbel)album bekend staat. Clapton neemt tijdens deze opnameperiode flink wat heroïne tot zich. Wellicht ook om de frustratie over zijn onbeantwoorde liefde van Patti Boyd - dan nog echtgenote van George Harrison - weg te stoppen. (Uiteindelijk trouwt hij haar in 1979. De twee scheiden weer in 1988.) Een aantal zware jaren volgen. Clapton is verslaafd aan drugs en alcohol en veel vrienden uit de muziekindrustrie proberen hem uit deze roes te halen. 

In 1974 maakt Clapton zijn comeback met het album Ocean Boulevard met daarop één van zijn grootste wereldhits: een cover van Bob Marleys 'I Shot The Sherrif'. Toch blijken de zware jaren een stempel te drukken op Claptons stijl van gitaarspelen en composities; hij is wat rustiger geworden. Bovendien manifesteert hij zich meer als zanger dan als gitarist op platen als Just One Night (1980), August (1986) en Journeyman (1989). In maart 1991 krijgt Clapton weer een enorme slag te verwerken wanneer zijn 4-jarige zoontje Conor door een val uit een openstaand raam overlijdt. Het aangrijpende nummer 'Tears In Heaven' gaat over dit verdriet. 

In 1994 is er een bijzonder concert van Clapton tijdens MTV’s Unplugged en het album levert hem een nieuwe generatie fans op. Unplugged laat goed horen wat voor muzikale ontwikkeling Clapton heeft meegemaakt en hij ontvangt maar liefst zes Grammy Awards voor dit album. In 1996 scoort hij nog een hit met 'Change The World' van de soundtrack van de film Phenomenon. Reptile uit 2001 is het laatste studio-album van Eric Clapton voor een lange tijd. In 2004 verschijnt Me and Mr. Johnson, een muzikaal eerbetoon aan blues zanger/gitarist Robert Johnson. In die periode neemt hij ook een aantal eigen nummers op die een jaar later verschijnen op Back Home.

Muziekclip Eric Clapton - Layla

songtekst

04:43 Gepost door Kurt in Muziek | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Nummer 176

Bon Jovi met Always - 1994

Hardrockband uit New Jersey die eind 1986 een Top 10-hit scoort met 'You Give Love A Bad Name'. Bon Jovi scoort daarna een indrukwekkende rij aan hits, waarvan 'Livin' On A Prayer', 'Bad Medicine'. 'KeepThe Faith', 'In These Arms', 'Always' en 'This Ain't A Love Song' de Top 10 halen. In 2000 scoort de band zijn eerste nummer 1-hit met 'It's My Life'.

Bon Jovi Het verhaal van de band Bon Jovi met voornaamste ‘trekpleister’ Jon Bon Jovi (echte naam Bongiovi) is in te delen in de categorie ‘van krantenjongen naar miljonair’. Bon Jovi (New Jersey VS) begint in 1982 namelijk als schoonmaker in de Power Station-studio in New York (eigendom van zijn neef, producer Tony Bongiovi)! Maar het blijft niet bij schoonmaken want in de stille uurtjes -wanneer de studio niet bezet is- mag hij wat nummers opnemen. 

Debuutplaat
Hij heeft mazzel; er lopen ‘toevallig’ wat goede muzikanten voorbij (onder andere toetsenist bij Springsteen Roy Britten) en zijn eerste succesvolle nummer 'Runaway' is geboren. Het wordt een lokale hit in 1984 door het frequent draaien ervan op lokale radiostations in New Jersey. Als platenlabel Mercury een succesvol kansje ruikt, wordt de band geformeerd rond zanger Bon Jovi met toetsenist David Bryan, bassist Alec John Such, drummer Tico Torres en gitarist Richie Sambora. De debuutplaat Bon Jovi wordt uitgebracht in 1984. Leuk te weten is dat Bon Jovi in die tijd ook als beginnend acteur werkzaam is. Hij laat een rol in de dansfilm Footloose voorbij gaan om zich op muziek te concentreren! 

7800° Fahrenheit
Het tweede album 7800° Fahrenheit (1985) maakt duidelijk dat de lekker in het gehoor liggende rock langzamerhand de VS en de rest van de wereld verovert. Het derde album Slippery When Wet (1987) is het best verkochte rockalbum van dat jaar in de VS met meezingers als ‘Wanted Dead Or Alive’, ‘You Give Love A Bad Name’ en ‘Livin' On A Prayer’. Laatstgenoemde single staat eind december 1986 op nummer 2 in de hitparades in Nederland. Daarna volgen albums New Jersey (1988) en Keep The Faith (1992). De hits ‘Bad Medicine’, ‘I’ll Be There For You’ en ‘Bed Of Roses’ worden ook in Nederland voluit meegezongen. Niet voor niets doet Bon Jovi in april 1993 twee uitverkochte optredens in het Rotterdamse Ahoy'. 

Sabatical
Na een uitputtende wereldtournee in 1996 neemt de band een ‘sabatical year’ en gaat Jon zich weer met zijn ‘tweede liefde’ bezig houden: het acteren. Al eerder schrijft hij in 1990 muziek voor de film Young Guns 2 van Emilio Estevez. Eerst speelt hij kleine rollen zoals in No Looking Back (1998) en Homegrown (1998). Maar in de onderzee-film U571 speelt hij naast Harvey Keitel. Ook is hij model voor de een reclame-campagne van Gianni Versace.

Nieuwe boost
In 2000 krijgt het succes van Bon Jovi een nieuwe boost met het album Crush. Dat is in zijn geheel te danken aan de nummer 1 hit 'It's My Life'. Bounce verschijnt in 2002. De eerste single van dit album is 'Everyday'.

In 2005 staat Bon Jovi op Live8. Ze blijven daarna in de spotlights als de single 'Have A Nice Day' en het album Have a Nice Day in september 2005 uitkomen. 


Hij ontvangt diezelfde maand een diamond award op de World Music Awards omdat hij 100 miljoen albums heeft verkocht.  Have a Nice Day is een maand platina. Daarna volgen de singles 'Who Says You Can't Go Home', en 'Welcome to Wherever You Are'.

Muziekclip Bon Jovi - Always

songtekst

04:39 Gepost door Kurt in Muziek | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Nummer 177

Chris De Burgh met Lady in red - 1986

In Argentinië geboren van oorspong Britse zanger. Chris De Burgh geniet vooral bekendheid vanwege de succesvolle nummers ‘Don't Pay The Ferryman’ (1983) en ‘The Lady In Red’ (1986). De Burgh’s carrière kent daarna geen klinkende hitparade-successen meer. Maar hij kan zich verheugen op een grote, vaste schare fans, verspreid over de wereld.

Muziekclip Chris De Burgh - Lady in red

songtekst

04:36 Gepost door Kurt in Muziek | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Nummer 178

Van Morrison met Brown eyed girl - 1967

Uit het Ierse Belfast afkomstige singer/songwriter die vanaf zijn entree in de muziek op 15-jarige leeftijd, voor een constante stroom songs, albums en memorabele optredens zorgt. Zijn intense, wat rauwe stem en unieke combinatie van blues en folk, met een flinke scheut soul, bezorgt hem een haast onaantastbare status. Echte commerciële hits behaalt Van Morrison nooit, maar hij schrijft talrijke klassieke songs op zijn naam. ‘Gloria’ (1965) schrijft Morrison als hij nog deel uit maakt van de groep Them. Solo maakt hij juweeltjes als ‘Brown-Eyed Girl’ (1967), ‘Domino’ (1970), ‘Bright side of the road’ (1979) en ‘Have I Told You Lately’ (1989).

Muziekclip Van Morrison - Brown eyed girl

songtekst

 

04:32 Gepost door Kurt in Muziek | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Nummer 179

Rolling Stones met Gimme shelter - 1969

Een van de grootste bands uit de muziekgeschiedenis. Niet voor niets beter bekend onder de bijnaam 'The Greatest Rock & Roll Band in the World'. De Rolling Stones hebben sinds de jaren '60 meer dan 50 (!) hits in Nederland gescoord. Om over het aantal verkochte albums nog maar te zwijgen. In 2002 verschijnt de verzamelaar Forty Licks. Naast (bijna) alle klassiekers (zoals 'Angie', 'Paint It Black', 'Miss You' en 'Satisfaction'), staan er ook een vier nieuwe nummers op.

De Rolling Stones bestaan uit Mick Jagger (zang, gitaar, mondharmonica), Keith Richards (gitaar, zang), Charlie Watts (drums) en Ron Wood ( gitaar, zang). Mick Jagger en Keith Richards kennen elkaar van de middelbare school als ze in 1962 in Londen een bluesgroep oprichten. Ze zijn fan van Amerikaanse R&B, en ze noemen de band dan ook naar het nummer ‘Rolling Stone’ van de bluesvertolker Muddy Waters. De muziek die ze in die tijd maken heeft al veel weg van de rockmuziek die ze later zouden produceren. 

In 1963 verschijnt de eerste officiële single, ‘Come On’. In datzelfde jaar breekt de groep in Groot-Brittannië door met ‘I Wanna Be Your Man’ (geschreven door Paul McCartney en John Lennon), gevolgd door de hits ‘It's All Over Now' (1964) en ‘The Last Time' (1965). Het succes van de Rolling Stones is voor een groot deel te danken aan het rebelse karakter van de band… sex, drugs en rock ‘n roll! De muzikanten zijn tegenpolen van de braverikken van The Beatles die met hun keurige haar en nette pakken een totaal andere band zijn. 

In die tijd ben je dan ook OF Beatles- OF Rolling Stones-fan. De concerten van The Stones zijn berucht, altijd breekt er wel een relletje uit. Zoals bij hun eerste Nederlandse optreden in het Scheveningse Kurhaus in 1964, waar het publiek het zaalmeubilair kort en klein slaat. Met ‘(I Can't Get No) Satisfaction’ (1965) bereikt de groep voor het eerst de hoogste notering in de Amerikaanse hitparade. De band gaat vanaf dan eigen materiaal schrijven en laat geen nummers meer door anderen maken. In de jaren ’60 laten The Rolling Stones zich inspireren door de flower power en de hippiecultuur (met de daarbij behorende experimenten met geestverruimende middelen) maar keren uiteindelijk terug naar hun eigen rocksound met het album Beggars Banquet (1968). 

In 1969 verlaat Brian Jones de band wegens een meningsverschil over de te volgen muzikale richting. Kort daarop verdrinkt hij in het zwembad bij zijn huis in Sussex en wordt hij vervangen door Mick Taylor, die op zijn beurt in 1974 weer wordt vervangen door Ron Wood. Inmiddels blijven The Stones voor opschudding zorgen met drugschandalen en uit de hand lopende concerten. Een dieptepunt is een concert in Altamont, waar een donkere jongen voor de ogen van Mick Jagger wordt doodgestoken door een lid van de Hell's Angels die op dat moment bewaker is. 

In 1971 richten The Stones een eigen label op, Rolling Stones Records, en vanaf die tijd verschijnen hun albums in eigen beheer. In de jaren zeventig en tachtig worden er een flink aantal wereldtournees ondernomen en met sterke albums bewijst de band tot de beste rockbands van de wereld te behoren die het ook durft gevoelige ballads te maken zoals ‘Angie’ (1973). De soloprojecten van de bandleden zijn minder succesvol en worden door het publiek minder gewaardeerd. Twee groots opgezette wereldtournees (Steel Wheels Tour, 1989, en Urban Jungle World Tour, 1990) toont dat de groep hun bijnaam ''The Greatest Rock & Roll Band in the World’ niet voor niets heeft gekregen. 

Begin 1993 verlaat de originele bassist Bill Wyman (eigenlijk: William Perks) de groep en hij wordt opgevolgd door Darryl Jones (o.a. ex-Sting). De jaren negentig verlopen uiterst succesvol en de in 1994 ondernomen Voodoo lounge-tournee haalt de hoogste recette uit de popgeschiedenis. Ook bij de kaartverkoop voor hun Bridges to Babylon-concerten (1998) worden alle records gebroken. Alleen al in Nederland haalt het een absoluut snelheidsrecord van 200.000 kaartjes in één dag! In 2002 verschijnt de verzamelaar Forty Licks. Naast (bijna) alle klassiekers, staan er ook een aantal nieuwe nummers op.

Uiteindelijk dreigt dan toch het doek te vallen voor de band, wanneer bij Charlie Watts keelkanker wordt geconstateerd in september 2004. Maar de behandeling is succesvol en hij sluit zich zodra hij kan weer aan bij zijn collega´s.

In mei 2005 maakt de band bekend dat ze in augustus op wereldtournee gaan. De nieuwe plaat, Bigger Bang heeft begin september zijn release, en is na 8 jaar weer het eerste volledig nieuwe studioalbum. Enkele weken voor de relaese van het album zijn er 3 tracks,  ‘Back Of My Hand’, ‘Streets Of Love’ en ‘Rough Justice’, al op het net beschikbaar. De mannen schrijven hiermee geschiedenis, want nooit eerder brengt zo een grote act meer dan één nummer digitaal uit nog voor het verschijnen van het album.  

De band sluit dit jaar ook een deal met TV-Netwerk ABC en de National Football League (NFL). Het hele football seizoen staat in het teken van The Stones. Ze verschijnen in reclamefilmpjes en er worden tijdens de kick-off avond beelden van concerten en videoclips getoond.

Aan het einde van 2005 brengen ze in samenwerking met koffieketen Starbucks een cd uit met daarop remixes, b-kanten en zeldzaam materiaal van de groep.

Muziekclip Rolling Stones - Gimme shelter

songtekst

Andere

 

04:28 Gepost door Kurt in Muziek | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Nummer 180

Eric Clapton met Wonderful tonight - 1988

Invloedrijke Britse zanger/gitarist met de bijnaam Slowhand die in de jaren '60 deel uitmaakt van succesvolle bands als de Yardbirds, Cream, Bluesbreakers, Blind Faith en Derek & The Dominoes. Eric Clapton maakt in 1973 een uiterst succesvolle comeback als solo-artiest. Grote hits van Clapton zijn 'I Shot The Sheriff', 'Forever Man', 'Wonderful Tonight' en 'Layla'. 'Tears In Heaven' gaat over zijn zoontje Conner die op 20 maart 1991 overlijdt.

Om de muzikale verrichtingen van Eric Clapton (Eric Patrick Clapp, 1945) kort en bondig te beschrijven is net zo moeilijk als de bijbel in één regel samen te vatten. Hoewel, voor een aantal fans is het wel duidelijk: Clapton is God. Deze leus wordt althans in graffiti het meest gesignaleerd eind jaren ’60 in Londen en Parijs. Clapton heeft inmiddels al in diverse bands gespeeld - The Roosters, The Yardbirds en John Mayall’s Bluesbreakers - wanneer hij op 21-jarige leeftijd Cream opricht met zanger/bassist Jack Bruce en drummer Ginger Baker. 

Cream blijft slechts 2,5 jaar bij elkaar, maar laat in muzikaal opzicht een enorme indruk achter met hits als 'Sunshine Of Your Love', 'Crossroads' en 'White Room'. Vooral de live-optredens zijn befaamd om hun uitputtend lange improvisaties. Cream brengt in deze korte periode vier albums uit die millionsellers zijn: Fresh Cream, Disreali Gears, Wheels Of Fire en de afscheidsplaat Goodbye. Vooral Clapton heeft het gevoel in muzikaal opzicht niet verder te kunnen. Op 26 november 1968 wordt er een afscheidsconcert gegeven in Royal Albert Hall in Londen. 

Kort daarna richt Eric samen met Steve Winwood – die zijn band Traffic opgeeft – Blind Faith op. Ondanks het grote succes van hun debuutplaat Blind Faith (1968) met de bekende single 'Presence Of The Lord' stopt ook deze band. Clapton speelt dan als begeleider in twee bands: voor korte tijd in John Lennons Plastic Ono Band in 1969 en met de southern soul-rock revue van Delaney and Bonnie. Laatstegenoemde is ook prominent aanwezig op het solodebuut in 1970 van de gitaargod dat zijn eigen naam draagt: Eric Clapton. Maar het publiek verwacht gitaargeweld en geen ingetogen nummers zoals 'After Midnight' van JJ Cale en de plaat is niet erg succesvol. 

Clapton besluit om nog een keer een band op te richten: Derek & the Dominos, dit keer met slide-gitarist Duane Allman van de Allman Brothers Band. De muzikale interactie tussen twee gitaarvirtuozen komt het beste tot uitdrukking op het album Layla And Other Assorted Love Songs (1970) dat als een klassiek rock(dubbel)album bekend staat. Clapton neemt tijdens deze opnameperiode flink wat heroïne tot zich. Wellicht ook om de frustratie over zijn onbeantwoorde liefde van Patti Boyd - dan nog echtgenote van George Harrison - weg te stoppen. (Uiteindelijk trouwt hij haar in 1979. De twee scheiden weer in 1988.) Een aantal zware jaren volgen. Clapton is verslaafd aan drugs en alcohol en veel vrienden uit de muziekindrustrie proberen hem uit deze roes te halen. 

In 1974 maakt Clapton zijn comeback met het album Ocean Boulevard met daarop één van zijn grootste wereldhits: een cover van Bob Marleys 'I Shot The Sherrif'. Toch blijken de zware jaren een stempel te drukken op Claptons stijl van gitaarspelen en composities; hij is wat rustiger geworden. Bovendien manifesteert hij zich meer als zanger dan als gitarist op platen als Just One Night (1980), August (1986) en Journeyman (1989). In maart 1991 krijgt Clapton weer een enorme slag te verwerken wanneer zijn 4-jarige zoontje Conor door een val uit een openstaand raam overlijdt. Het aangrijpende nummer 'Tears In Heaven' gaat over dit verdriet. 

In 1994 is er een bijzonder concert van Clapton tijdens MTV’s Unplugged en het album levert hem een nieuwe generatie fans op. Unplugged laat goed horen wat voor muzikale ontwikkeling Clapton heeft meegemaakt en hij ontvangt maar liefst zes Grammy Awards voor dit album. In 1996 scoort hij nog een hit met 'Change The World' van de soundtrack van de film Phenomenon. Reptile uit 2001 is het laatste studio-album van Eric Clapton voor een lange tijd. In 2004 verschijnt Me and Mr. Johnson, een muzikaal eerbetoon aan blues zanger/gitarist Robert Johnson. In die periode neemt hij ook een aantal eigen nummers op die een jaar later verschijnen op Back Home.

Muziekclip Eric Clapton - Wonderful tonight

songtekst

04:24 Gepost door Kurt in Muziek | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Nummer 181

Kinks met Lola - 1970

Britse band die in de jaren '60, '70 em '80 vele hits scoort. The Kinks staan in totaal vijf keer op de eerste plaats van de Nederlandse Top 40. Met 'Dedicated Follower Of Fashion', 'Sunny Afternoon', 'Waterloo Sunset' en met zowel de studio- als de liveversie van 'Lola'.

Hoewel ze niet zo vernieuwend zijn geweest als de Beatles of zo populair als de Rolling Stones of de Who zijn de Kinks toch een van de meest invloedrijke bands van de Britse invasie. Tijdens hun lange gevarieerde carrière heeft de kern van de Kinks altijd bestaan uit de broers Ray en Dave Davies. 

Ze groeien op in Londen. In hun tienerjaren ontdekken ze beiden de gitaar en spelen ze skiffle en rock ’n roll met elkaar. Ray en Dave rekruteren bassist Peter Quaife en drummer Mickey Willet en vormen samen The Ravens in 1963. 

Een demo wordt opgenomen opgenomen die al snel bij de juiste persoon terecht komt. Het jaar erop biedt Pye Records The Ravens een platencontract aan. De gemiddelde leeftijd van de bandleden is dan achttien. Maar voor te tekenen, vervangen ze drummer Willet voor Mick Avory. 

Onder de bandnaam The Ravens nemen de jongens hun debuutsingle ‘Long Tall Sally’ op, een cover van Little Richard. Maar alvorens deze uit te brengen veranderen ze hun naam in The Kinks (dat zoveel betekent als 'De Afwijkingen' of 'De Hersenkronkels'). 

Ondanks de uitnodigende bandnaam flopt ‘Long Tall Sally’. Ook de tweede single ‘You Still Want Me’ bereikt de hitlijsten niet. Maar drie keer is scheepsrecht. ‘You Really Got Me’ wordt een hit. En een vette ook, want binnen de kortste keren staat het nummer in de Engelse hitlijsten op de eerste plaats. 

Ook in Amerika wordt het nummer een grote hit. ’You Really Got Me’ vertegenwoordigt de eerste sound van de Kinks. Snel daarna wordt hun vierde single ‘All Day And All Of The Night’ uitgebracht waarmee ze in Engeland de tweede positie bereiken, in de rest van Europa en Amerika een Top 10-hit scoren. 

The Kinks touren erop los. Dit zorgt voor de nodige spanning in de band. Vanwege onduidelijke redenen besluit de Amerikaanse regering dat The Kinks vier jaar lang niet meer welkom zijn, wat betekent dat de band afgezonderd wordt van ’s werelds grootste markt voor muziek. 

Vanaf dat moment is Ray Davies' songwriting meer beïnvloed door Engelse country- en folkmuziek. Dit is duidelijk te horen op The Kinks Kontroversy, dat in 1966 verschijnt. 

De eerste single van het daarop volgende album Face To Face, genaamd ‘Sunny Afternoon’, is een wrange sociale satire en wordt de zomerhit in Engeland in 1966. De Kinks hebben weer een nummer één hit. Ook in de Nederlandse hitlijsten bereikt de plaat de eerste positie. 

De opvolger van Face To Face heet Something Else en op dat album wordt de nieuwe stijl van The Kinks voortgezet. Ondanks de muzikale groei van The Kinks, verloopt hun platenverkoop minder rooskleurig en is het weer hoog tijd voor een hit. De plaat ‘Autumn Almanac’ wordt uitgebracht en daarmee staan The Kinks weer even in de Top 10 van de hitlijsten.

 Ook de single ‘Days’ doet het redelijk, maar de teruggang van het succes wordt weer duidelijk na het geflopte album The Village Green Preservation Society uit 1969. Hoewel de critici het album met open armen ontvangen, heeft de koper schoon genoeg van de nostalgische neigingen van Ray Davies. Bassist Peter Quaife is het ook meer dan zat en verlaat de band. Hij wordt vervangen door John Dalton. 

De vier jaar durende ban van de Amerikaanse regering wordt opgeheven en The Kinks zijn weer vrij om Amerika onveilig te maken. Dit doen ze met de promotie van hun volgende album Arthur (Or The Decline And Fall Of The British Empire). Het centrale onderwerp van dit album is het verhaal van een man uit Londen die besluit naar Australië te verhuizen na de Tweede Wereldoorlog. De nummers gaan over de bijzonderheden van het wonen in een voorstad, het verdovende effect van bureaucratie en de verschrikkingen van de oorlog. 

Net zoals de voorgaande albums zijn de onderwerpen van de teksten veelal Brits maar muzikaal gezien is Davies afgestapt van de stijl die zijn vorige albums tot flops maakten. Arthur (Or The Decline And Fall Of The British Empire) wordt een redelijk succes. 

Ook het daaropvolgende album Lola Versus Powerman And The Money-Go-Round Part One uit 1970 scoort. Op dit album staat de eerst uitgebrachte versie van de hit ‘Lola’. (Een aantal jaren later wordt de live-versie van de single nog eens uitgebracht en dat levert weer een hit op). Dankzij dit album worden The Kinks de meest favoriete live-band in Amerika. En dat is natuurlijk een zoete wraak richting de Amerikaanse regering die ze vijf jaar daarvoor nog de toegang had geweigerd. 

In deze tijd besluiten de Kinks ook om de band te verrijken met keyboardspeler John Gosling. In begin 1971 verloopt de platendeal met Pye Records en kiest de band voor het contract dat RCA Records ze aanbiedt. 

Het eerste album dat ze bij RCA uitbrengen, Muswell Hillbillies gaan The Kinks weer de fout in omdat Davies toch nog een uitstapje maakt naar de nostalgische stijl van de geflopte albums van eind jaren ’60. Muswell Hillbillies flopt meedogenloos en om financieel in het reine te komen is platenmaatschappij RCA genoodzaakt om een verzamelalbum uit te brengen. The Kinks Kronikles wordt een succes. 

In 1973 verschijnt het dubbelalbum Everybody’s In Showbizz. Het flopt in Engeland, maar in Amerika slaat het aan. Tussen 1973 en 1975 schrijft Davies een drietal rockopera’s te wetenPreservation Act 1, Preservation Act 2 en Soap Opera. De eerste twee floppen maar de derde wordt een bescheiden commercieel succes. 

In 1976 verschijnt Schoolboys In Disgrace, een rockopera die steviger rockt en de nieuwe stijl van de band laat horen: hardrock. Dit is niet de enige verandering. Bassist John Dalton heeft de band verlaten. Hoewel The Kinks in Amerika een cultstatus hebben bereikt en gecoverd worden door punkbands als The Jam en The Pretenders, laat de band bij de release van elk nieuw album een commerciëler geluid horen. 

Er volgt een strook van successen. De albums Low Budget (1979) en opvolger Give The People What They Want (1981) worden goud en de singles ‘Come Dancing’ en ‘State Of Confusion’ bereiken hitstatus. The Kinks toert gedurende 1982 en 1983. 

Rays muzikale nevenactiviteiten zorgt voor spanning in de band en drummer Mick Avory, die er vrijwel vanaf het begin was bijgeweest, wordt ontslagen. Word Of Mouth verschijnt in 1984. Hoewel het album in dezelfde stijl is als de twee succesvolle voorgangers, flopt het. Het is het begin van de achteruitgang van het succes. The Kinks zullen nooit meer de Top 40 bereiken. 

Er volgt een aantal lijmpogingen met Think Visual, The Road en U.K. Jive. Deze albums worden bescheiden successen, maar leveren geen hitsingles op. In 1990 worden The Kinks opgenomen in de Rock ’n Roll Hall Of Fame, maar dit mag hun carrière niet baten. 

De albums Lost and Found, Did Ya en Phobia volgen. Ondanks redelijke kritieken blijft de verkoop uit. In 1995 valt de naam The Kinks steeds vaker omdat de heren genoemd worden als een voorbeeld voor de Britse bands Blur en Oasis. 

Ray Davies is weer regelmatig te zien in tv-shows als een soort van godfather voor de nieuwe generatie Britse successen. Maar natuurlijk ook om zijn biografie X-Ray (1996) te promoten, een boek waarin alle overweldigende successen maar ook alle meedogenloze flops van The Kinks de revue passeren.

Muziekclip Kinks - Lola

songtekst

04:17 Gepost door Kurt in Muziek | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Nummer 182

U2 met Pride (in the name of love) - 1984

Iers kwartet dat in de jaren 80 en 90 uitgroeit tot één van de belangrijkste rockgroepen ooit. U2 scoort meer dan 30 hits in ons land waarvan tweederde de Top 10 bereikt. Met 'Beautiful Day' scoort de band zijn eerste nummer 1-hit.

U2
Ontstaan
U2 ontstaat in 1978 op initiatief van Larry Mullen die aan de Mount Temple High School te Dublin een bandje wil beginnen. Paul Hewson (Bono), Dave Evans (The Edge) en Adam Clayton reageren, en al snel begint de groep -aanvankelijk nog onder de naam Feedback- dankzij intense, energieke songs en optredens bekendheid te oogsten in Ierland. 

Island Records
In 1980 tekent het viertal bij Island Records en brengt meteen een eerste single, '11 O'Clock Tick Tock', uit. Datzelfde jaar verschijnt het krachtige langspeeldebuut Boy, een jaar later gevolgd door October

Politiek
U2 begint ook met een reeks opvallend gedreven optredens waarin het zich als een zeer politiek geëngageerde groep manifesteert, terwijl zanger Bono het publiek begeestert met acrobatische klimpartijen op PA-torens en theaterbalkons. 

Definitieve doorbraak
De definitieve doorbraak komt in 1983, met het derde, door Steve Lillywhite geproduceerde album War, dat de eerste plaats in de Engelse hitparade bereikt, en de single 'New Year's Day'. U2 beslist in 1984 om voor het volgende album in zee te gaan met het producersduo Brian Eno (o.a. David Bowie, Talking Heads) en Daniël Lanois. 

The Unforgettable Fire
The Unforgettable Fire heeft een breder en donkerder geluid dan de voorgangers en biedt met 'Pride (In the Name of Love)', 'Bad' en 'A Sort of Homecoming' enkele van de beste songs die U2 ooit heeft opgenomen. 

Samen met Clannad brengt Bono in 1985 het nummer 'In A Lifetime' uit, wat in Nederland de elfde plek in de Top 40 behaalt. 

Wereldtournee
Een eindeloze wereldtournee volgt, waarbij de Ieren voor de derde maal op rij het Torhout/Werchter-festival aandoen en op indrukwekkende wijze verschijnen op Live Aid. 

Joshua Tree
In 1987 wordt The Joshua Tree het snelst verkopende album in Groot-Brittannië en krijgt U2 Grammy Awards voor het beste album en voor het beste rockoptreden. 

Rattle And Hum
Met het dubbelalbum Rattle And Hum, dat deels uit live- en deels uit studio-opnamen is samengesteld, gaat de groep op zoek naar de roots van blues en rock, maar weet hiermee niet steeds te overtuigen. 

De single 'Desire' wordt de eerste Amerikaanse nummer één-hit voor U2, maar de naar het album genoemde concertfilm flopt jammerlijk. 

Nieuwe weg
Het viertal besluit dat het een totaal nieuwe weg moet inslaan en verrast in 1991 iedereen met het magistrale, in Berlijn opgenomen Achtung Baby. Met dit album, dat door verschillende critici tot de tien beste albums aller tijden wordt gerekend, verlaat U2 de pathos van voorheen en richt zich naar een meer eclectisch, haast chaotisch geluid waarin er ruim plaats is voor elektronische experimenten. 

Multimedia
In de daaropvolgende Zooropa-tournee wordt er veelvuldig van multimedia gebruik gemaakt en is het politieke engagement vervangen door sterke ironie waarmee de consumptie-en televisiemaatschappij op de korrel wordt genomen. 

Zooropa
Het excentrieke karakter van de tournee wordt in 1993 weerspiegeld in het wat vreemde, maar sterke album Zooropa. Nadien is de groep nog te horen met het nummer 'Hold Me, Thrill Me, Kiss Me, Kill Me' op de soundtrack van de film Batman Forever en samen met Brian Eno en Howie B in de gelegenheidsformatie Passengers, dat ook nog de steun krijgt van Luciano Pavarotti voor de hitsingle 'Miss Sarajevo'. 

Pop
Nadat Larry Mullen en Adam Clayton de soundtrack van Brian De Palma's Mission: Impossible hebben verzorgd, brengt U2 in 1997 Pop uit, een degelijk, maar wat te fragmentarisch album dat geen commercieel succes wordt. 

De plaat wordt gevolgd door de gigantische en ironische Pop Mart-concertreeks die, nog duidelijker dan de vorige tournee, de Amerikaanse consumptiemaatschappij parodieert. Hoewel Pop Mart in de rest van de wereld voor uitverkochte stadions zorgt, reageert Amerika flauw en worden er verschillende concerten afgelast. 

All That You Can't Leave Behind
In 1998 verschijnt dan een verzamelaar van de beste nummers en van B-kantjes uit de periode tot 1990, in afwachting van het nieuwe album dat een jaar later verschijnt. In het jaar 2000 werkt zanger Bono mee aan een film van Wim Wenders. 

De prent die Bono in samenwerking met Wenders schrijft en produceert heet The Million Dollar Hotel en vertelt het verhaal van een vreemd hotel vol outcasts. Eind 2000 verschijnt het nieuwste album All That You Can't Leave Behind. Het succes van U2 is weer gigantisch. In augustus 2001 geeft U2 een aantal concerten in een uitverkocht Gelredome te Arnhem. 

How To Dismantle An Antomic Bomb
Na een paar jaar relatieve stilte (Bono is natuurlijk regelmatig in het nieuws met zijn politieke acties) keert U2 in 2004 terug met het album How To Dismantle An Atomic Bomb. De opnames van dit album duurden 18 maanden. 

Chemie
Na een jaar opnemen ziet U2 zich gedwongen om alle opnames 'weg te gooien'. De chemie met producer Chris Thomas (Never Mind The Bollocks van de Sex Pistols en Different Class van Pulp) was er niet, verklaart U2. Steve Lillywhite neemt over en voltooit de opnames. 

De albumtitel How To Dismantle An Atomic Bomb slaat op Bono zelf. Hij heeft zijn vader zien sterven en wist geen manier om daar mee om te gaan: "Het was alsof er een atoombom afging en als ik eerlijk ben, ben ik al twee jaar aan het wegrennen in plaats van ermee om te gaan." 

Dood
Bono schrijft over de dood van zijn vader in de nummers 'Sometimes You Can't Make It On Your Own' en 'One Step Closer'. In 2005 wordt de band geïntroduceerd in de Rock 'N' Roll Hall Of Fame. 

Bono

Bono is steeds vaker bezig met het aandacht vragen voor de minder bedeelden in de wereld. Regelmatig is hij op bezoek bij wereldleiders om aandacht te vragen voor de problemen en schulden van de derde wereldlanden. De band treedt op tijdens het benefiet festival Live 8 en op 13 juli 2005 in de Amsterdam ArenA.

Succes
Als 3FM 40 jaar bestaat, wordt U2 door de luisteraars uitgeroepen tot de beste band uit 4 decennia. U2 is ook de grote winnaar op de Grammy’s in 2006. De band laat favorieten als Kanye West en Mariah Carey achter zich en neemt prijzen in vijf categorieën mee naar huis.  

Het album 'How to Dismantle an Atomic Bomb' wint een grammy voor beste album en beste rockalbum. Het nummer 'Sometimes You Can't Make It on Your Own' wint in de categorie beste nummer van het jaar. Met 'City of Blinding Lights' wordt de groep ook gekozen in de categorie beste rocknummer. 

Nobelprijs
Dan wordt Bono in feb. 2006 ook nog genomineerd voor de Nobelprijs van de Vrede en ontvangt de rockgroep in dezelfde maand de Conscience Award van Amnesty International. U2 krijgt de prijs omdat ze al twintig jaar hun muziek en faam aanwenden om aandacht voor de mensenrechten te vragen.

Compilatie
U2 brengt in november 2006 een compilatie-CD uit. Op U218 Singles staan zestien U2-klassiekers plus twee nieuwe tracks, 'The Saints Are Coming' (featuring Green Day) en 'Window In The Skies'.

Muziekclip U2 - Pride (in the name of love)

songtekst

04:13 Gepost door Kurt in Muziek | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Nummer 183

Creedence Clearwater Revival met Who'll stop the rain - 1970

Groep uit San Fransisco met de broers Tom en John Fogerty. Creedence Clearwater Revival breekt eind jaren zestig door met hun versie van de rhythm & blues-klassiekers ‘Suzy Q’ en ‘I Putt A Spell On You’ en het door John Fogerty geschreven ‘Proud Mary’. CCR stopt in 1972, John Fogerty gaat solo verder. Broer Tom overlijdt in 1990.

Het is 1967. Gitarist Tom Fogerty en drummer Doug Clifford vinden dat hun band The Golliwogs een meer op Cajun geïnspireerde boogierock-karakter moet krijgen. Samen met hun bandleden John Fogerty (zanger en gitarist) and Stu Cook (bassist), wordt in ’68 het debuutalbum Creedence Clearwater Revival uitgebracht, waarmee de bandnaam een feit is. Met onder andere de hit ‘Suzie Q’, scoort het album hoog.

De band komt uit de regio van San Francisco, maar de voor die regio kenmerkende psychedelische geluiden komen in de muziek niet voor. John Fogerty, die de band draagt, heeft het talent om nummers een natuurlijk Zuid-Amerikaans karakter te geven waarmee de band hits scoort als ‘Bad Moon Rising’, ‘Down On The Corner,’ ‘Who'll Stop the Rain’, en ‘Up Around The Bend’. 

Hoewel het goed gaat met Creedence (diverse gouden en platina albums) is er onrust. Tom kan de dikke vinger die zijn broer John in de pap heeft niet meer aan. Er is, naar zijn mening sprake van onvoldoende democratie en hij verlaat in 1971 de band om solo verder te gaan. 

Tom wordt niet vervangen en met de drie overgebleven leden gaat Creedence Clearwater Revival verder. John staat toe dat Stu en Doug een gelijk aandeel krijgen in het schrijven en componeren van de nummers. Het resultaat hiervan is te vinden op Mardi Gras wat nooit een succes is geworden.

Slechts vijf jaar na het ontstaan, is het gedaan met Creedence Clearwater Revival. In 1972 stoppen de leden ermee en gaan ieder hun eigen weg. John Fogerty is, zoals verwacht, ook als solist zeer sterk en schrijft een aantal succesnummers. 

Minder succesvol is voor hem de beschuldiging van Fantasy Recordsbaas Saul Zaentz. Volgens Zaents lijkt Johns solohit ‘The Old Man Down the Road’ te veel op het Creedence-nummer ‘Run Through The Jungle’, wat in bezit is van het Fantasylabel. John weigert om zijn nummer terug te draaien en reageert met de protestnummers ‘Mr. Greed’ en ‘Zanz Kant Danz’. Het wordt uiteindelijk uitgevochten in de rechtzaal waar John van de jury zijn gelijk krijgt.

John is later nog een keer in de rechtzaal te vinden als hij zijn voormalige bandleden Stu en Doug en de vrouw van zijn inmiddels overleden broer aanklaagt. Hij wil hiermee voorkomen dat Stu en Doug onder de naam Creedence Clearwater Revisted verdergaan. In 1997 wordt de zaak geseponeerd en tot op heden is er nog steeds geen uitspraak. 

Muziekclip Creedence Clearwater Revival - Who'll stop the rain

songtekst

 

04:09 Gepost door Kurt in Muziek | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Nummer 184

Kiss met I was made for loving you - 1979

Hardrockband uit New York City die in de zomer van 1979 een nummer 1-hit scoort met 'I Was Made For Lovin' You'. Kiss is vooral bekend door het gebruik van hun kenmerkende zwartwitte make-up act.

KISS Kiss wordt in 1973 opgericht door Gene Simmons, Paul Stanley, Peter Criss en Ace Frehley en sinds 1979 wereldberoemd met het nummer ‘I was made for loving you’. Het nummer staat in Nederland zelfs 4 weken op nr 1. 

Maar de eeuwige roem heeft Kiss toch wel te danken aan hun extravagante uiterlijk en sensationele shows. Hun zwart-wit geschminkte gezichten, de bijzonder lange tong van zanger Gene Simmons en de knallende shows vol vuurwerk, vuur- en bloedspuwen vormen het summum binnen de Amerikaanse glamrock.

De band scoort in de jaren zeventig diverse hits in Amerika – ze krijgen er zelfs 1 van de eerste platinaplaten ooit – en Japan, maar weet in Europa niet echt voeten in de aarde te krijgen. De Kiss-mania neemt in Amerika inmiddels grootse vormen aan. Comic uitgeverij Marvel brengt zelfs een strip uit over het viertal. De bandleden doneren hiervoor allemaal bloed, wat vervolgens vermengd wordt met de rode verf voor het eerste album.

De parafernalia rondom de band groeit ondertussen door. Fans komen in volledige Kiss uitdossing op concerten af, er worden actiefiguurtjes, spaarkaartjes en kauwgomverpakkingen van de bandleden uitgebracht en er zijn zelfs Kiss condooms en doodskisten te koop.

Waar Gene Simmons en Paul Stanley vanaf het begin onderdeel uitmaken van de formatie, wisselt de samenstelling van Kiss in de loop der jaren wel. Eric Carr, de tweede drummer van de band, overlijdt op 24 november 1991, dezelfde dag als waarop Queen Freddy Mercury verloor. 

Ace Frehley en Peter Criss zeggen de band in de jaren tachtig gedag, maar keren tijdens de Kiss-reunie in 1996 wel weer even terug op het podium. Vanaf dat moment is de band weer bij elkaar.

Muziekclip Kiss - I was made for loving you

songtekst

04:02 Gepost door Kurt in Muziek | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Nummer 185

Acda & de Munnik met Als het vuur gedooft is - 1997

03:58 Gepost door Kurt in Muziek | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Nummer 186

Freddie Mercury & Montserrat Caballé met Barcelona - 1987

Britse popster, geboren in Zanzibar, Tanzania als Faroukh Bulsara. Maakt in Engeland kennis met Brian May en Roger Taylor waarmee hij begin jaren zeventig de groep Queen opricht. Freddie Mercury neemt een aantal solo-albums op, waaronder zijn opera-uitstapje met Montserat Caballé 'Barcelona' (1988). Mercury sterft in 1991 aan de gevolgen van AIDS.

Muziekclip Freddie Mercury & Montserrat Caballé - Barcelona

songtekst

 

 

03:57 Gepost door Kurt in Muziek | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Nummer 187

Allman Brothers Band met Jessica - 1976

Rockgroep uit de Amerikaanse staat Georgia die in het voorjaar van 1976 een bescheiden hitje scoort met 'Jessica'. (Het nummer levert in 1995 een Grammy Award op in de categorie Rock Instrumental.) In hun thuisland scoren de heren een net niet nummer 1-hit met 'Ramblin Man' en halen 'Crazy Love' en 'Straight From The Heart' de Top 40. Gregg Allman staat daar begin 1974 in de Top 20 met 'Midnight Runner'. The Allman Brothers Band dankt zijn naam aan de broers Duane en Gregg Allman. Duane komt in 1971 door een motorongeluk om het leven (hij wordt 24 jaar) en ook bassist Berry Oakley overlijdt een jaar later op dezelfde manier op dezelfde leeftijd. Zijn opvolger Lamar Williams overlijdt begin 1983. In 1995 worden The Allman Brothers opgenomen in de Rock And Roll Hall Of Fame.

Muziekclip Allman Brothers Band - Jessica

 

03:52 Gepost door Kurt in Muziek | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Nummer 188

Santana met Samba pa ti - 1973

Gitaarguru uit San Francisco die al vier decennia (!) lang aan de weg timmert en niet gehinderd lijkt door muzikale trends. Santana verkoopt wereldwijd meer dan dan vijftig miljoen albums en neemt ontelbare awards in ontvangst, waaronder in 1998 een plaatsje in de Rock Hall Of Fame. Supernatural uit 1999 is een comeback-album. Behalve twee grote hits ('Smooth' en 'Maria Maria') levert het Carlos Santana ook een flink aan Grammy Awards op.

Carlos Santana wordt geboren op 20 juli 1947 in Autlan de Navarro, Mexico. Als klein jongetje wordt Carlos door zijn vader Jose, een mariachi violist, ingewijd in de geheimen van de traditionele muziek. In 1955 verhuist de familie Santana naar de Mexicaanse grensstad Tijuana waar de jonge Carlos gitaar leert spelen, voornamelijk beïnvloed door blues-gitaristen als B.B.King, John Lee Hooker en T.Bone Walker. 

Via optredens met lokale bands begint hij zijn eigen muziekstijl te ontdekken en te perfectioneren. Begin jaren ’60 verhuist Santana naar de Bay Area, het Spaanssprekende gedeelte van San Francisco. De stad is een bonte mix van culturele, politieke en artistieke invloeden, en Santana voelt zich er erg thuis. In 1966 debuteert hij met de Santana Blues Band. De mix van rock, blues, Zuid-Amerikaanse ritmes en invloeden uit de wereldmuziek die de band speelt, blijkt een schot in de roos. De band wordt helaas snel weer opgeheven omdat Carlos aan tbc lijdt. 

Echter, in 1969 staat hij met een geheel nieuwe band op het hoofdpodium van het legendarische Woodstock-festival. Het succesvolle optreden levert de band een platencontract op. Met debuutalbum Santana breekt de band internationaal door en bereikt de dubbelplatina status. Opvolger Abraxas overtreft dit succes en wordt maar liefst viervoudig platina. In totaal maakt Santana in ruim dertig jaar tien platina en negen gouden albums, die zijn persoonlijke en artistieke ontwikkeling onderstrepen. Daarnaast verschijnen er diverse live-albums en verzamelaars. Een kleine greep uit de lange rij hits van de band: ‘Black Magic Woman’, ‘She’s Not There’ (een cover van de Zombies), ‘Oye Como Va’ en ‘Evil Ways’. 

De band wisselt door de jaren heen regelmatig van samenstelling. Ondanks een aantal jazzrock en fusion uitstapjes begin jaren zeventig, blijft Santana bij zijn roots: de latin muziek. Ook solo is Carlos Santana succesvol. In 1972 verschijnt zijn muzikale avontuur Live With Buddy Miles, en in 1987 het persoonlijke Blues For Salvador. Ook werkt hij samen met zijn broer en neef op Brothers (1994) en met de Italiaanse composer Paolo Rustichelli op Mystic Man

Santana schrijft tevens de score voor de film La Bamba, speelt op de Rock ’n Roll Summit (1987), het eerste rock-concert waarbij de US en de Sovjet Unie samenwerken, en gaat in 1988 op tour met jazz-saxofonist Wayne Shorter, waarmee hij op het North Sea Jazz Festival in Den Haag speelt. 

In 1990 vervult hij een gastrol op de succesvolle titelsong van John Lee Hooker’s album The Healer. Na even van het toneel te zijn verdwenen maakt Carlos Santana in 1999 zijn comeback naar de popwereld met zijn 36e album Supernatural. Op dit album wordt hij bijgestaan door hedendaagse popidolen als Lauryn Hill, Everlast, Eagle-Eye Cherry en vele anderen. De eerste single ‘Smooth’, met zang van Matchbox Twenty’s Rob Thomas, is wereldwijd een knaller van een hit. Ook opvolger ‘Maria Maria’, een nummer dat hij samen schreef met Wyclef Jean (The Fugees), gezongen door Project G&B, is een wereldwijd succes. 

Het album levert Santana maar liefst negen Grammy’s op tijdens de Grammy Awards begin 2000, o.a. voor Best Single (‘Smooth’), Album Of The Year en Best Rock Album. Het concert A Supernatural Evening With Santana wordt op video en DVD uitgebracht, met gastoptredens van Rob Thomas, Lauryn Hill, Dave Matthews en Sarah McLachlan, die ook meewerkten aan het album. 

In 2002 verschijnt Shaman, waarop Santana dezelfde formule hanteert als op zijn voorganger. Dit keer zijn er bijdragen van Dido, Macy Gray en Seal, maar ook van hardere gastmuzikanten als P.O.D. en Chad Kroeger (Nickelback). Op de eerste single ‘The Game Of Love’ is de jonge zangeres Michelle Branch te horen, bekend van haar hit ‘Everywhere’.

In november 2005 brengt Carlos Santana een nieuw album uit getitels All That I AM. Hierop werkt hij onder andere samen met Big Boi (Outkast), Mary J Blidge en Joss Stone. DE eerste single van dit album is Just Feel better die Santana samen met Aerosmith-zanger Steven Tyler opneemt.

Muziekclip Santana - Samba pa ti

 

03:49 Gepost door Kurt in Muziek | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Nummer 189

Chi Coltrane met Go like Elijah - 1973

In Wisconsin geboren singer/songwriter. Haar debuutalbum ‘Chi Coltrane’ uit 1972 is goed voor drie succesvolle singles: ‘Thunder and Lightning’, ‘Go Like Elijah’ en ‘You Were My Friend’. Haar latere werk wordt even goed ontvangen maar is commercieel geen succes. Ze verblijft in de jaren tachtig in Europa en neemt daar drie albums op.

Geen muziekclip voorradig

03:45 Gepost door Kurt in Muziek | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Nummer 190

Vangelis met Conquest of paradise - 1995

Griekse componist en toetsenist. Evangelos Odyssey Papathanassiou (1943) verzorgt in 1981 de haast olympische muziek van de film Chariots of Fire. Het titelnummer levert Vangelis een grote hit en een Oscar op.

Eerder maakt Vangelis, samen met zijn landgenoten Demis Roussos en Loukas Sideras, deel uit van de symfonische groep Aphrodite’s Child (‘Rain and Tears’). Uit de contacten later met de collega-band Yes houdt Vangelis een regelmatige samenwerking met zanger Jon Anderson over. Het duo Jon & Vangelis heeft in 1980 en 1981 hits met ‘I Hear You Now’ en ‘I'll Find My Way Home’.
Behalve voor Chariots of Fire is Vangelis ook verantwoordelijk voor de soundtrack van films als Blade Runner, Missing, 1492: Conquest of Paradise en een aantal onderwaterdocumentaires van Jacques Cousteau.

Muziekclip Vangelis - Conquest of paradise

 

03:43 Gepost door Kurt in Muziek | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Nummer 191

Joe Jackson met Is she really going out with him - 1979

Engelse singer/songwriter die in de jaren '80 een aantal hits op zijn naam schrijft, waaronder 'It's Different For Girls', 'Real Man' en 'Nineteen Forever'. Joe Jackson scoort zijn grootste hit met de live-versie van 'Is She Really Going Out With Him'. De single haalt in de zomer van 1988 de Top 3. In het voorjaar van 2003 verschijnt Vol. 4, ter ere van 25 jaar eerder opgenomen Look Sharp.

Joe Jackson
Van de drie 'angry young men' die uitstaken boven de Britse New Wave van de jaren '80 -Graham Parker, Elvis Costello en Joe Jackson-, was de laatste waarschijnlijk de meest ongrijpbare. Nadat hij eind jaren zeventig en begin jaren tachtig naam gemaakt heeft als songwriter met een paar new wave popplaten, laat Joe Jackson al snel zijn veelzijdigheid zien door platen met reggae-, jump blues-, pop-, jazz en zelfs klassieke albums. De wat recalcitrante maar zeer getalenteerde musicus laat zich daarom na twintig platen ook niet in een paar zinnen omschrijven. 

David Ian Jackson wordt geboren op 11 augustus 1954 in het Engelse Burton-On-Trent, zo´n tweehonderd kilometer ten noordwesten van Londen. Hij groeit op in Portsmouth, de zuidelijk havenstad van Engeland. Joe behoort niet tot de populairsten van de klas, is verlegen, vel-over-been en astmatisch. Wanneer hij elf jaar is, begint hij vioollessen te volgen. Deze lessen, waar hij min of meer per toeval terecht komt, betekenen voor Joe vrijheid. Hierdoor kan hij bijvoorbeeld de gymlessen (waar hij een gruwelijke hekel aan heeft) missen. 

Later zegt hij, dat deze muzieklessen zijn leven hebben gered. Ze hebben in elk geval gemaakt wie hij nu is. Door de muziek leert Joe dat er een taal is die hij wel goed spreekt en begrijpt. De taal van muziek. De eerste muziek die enorme impact op de jonge Joe Jackson maakt is Beethoven. Beethoven blijft favoriet, maar wanneer hij na korte tijd de viool inruilt voor de piano, gaat hij ook steeds meer luisteren naar jazz en rock. Joe leert componeren en op zijn zestiende begint hij met optredens, piano in de plaatselijke pubs voor dronken zeelui en skinheads. 

Zo´n twee jaar later speelt hij als vaste pianist in de plaatselijke clubs, disco´s en marinebases met verschillende bandjes. Bandjes met foute kapsels en foute namen, als Edward Bear en Misty Set. Op zijn achttiende krijgt hij een beurs om aan de Royal Academy of Music in Londen te studeren. In Londen komt Joe Jackson erachter, wat er nog meer mogelijk en te koop is in de wereld en hij timmert aan de weg. In die jaren ontmoet hij o.a. Graham Maby, met wie hij de jaren daarna trouw blijft spelen. Ondertussen blijft hij verschillende optredens doen. Hij verandert van richting op de Academy. Naar zijn smaak wordt veel te intellectuele, vooral experimentele muziek bijna een vereiste om op de opleiding te kunnen blijven, of in ieder geval om erbij te horen. 

Dwars als hij is, studeert Joe uiteindelijk af als componist, maar in viool en percussie. "A struggling rock songwriter en keyboardist with a degree in percussion. It was too ridiculous." Daarna stort hij zich met hart en ziel in de bloeiende Londense popwereld en richt de proto-punkband Arms and Legs op, die na twee geflopte singles even snel weer sterft. De anderhalf jaar die daarop volgen treedt hij veel op in clubs en restaurants, -is o.a. de muzikale dirigent van de Portsmouth Playboy Club-, waarmee hij geld verdient voor het opnemen van zijn eerste demo en het oprichten van een eigen band. In de zomer van 1978 krijgt David Kershenbaum, manager van A&M Records, Jacksons demo in handen, en contracteert hem meteen. 

In no time wordt Jacksons debuut-album Look Sharp opgenomen, maar het album verschijnt om onduidelijke redenen pas in 1979. Datzelfde jaar ligt de opvolger I’m The Man klaar, voorafgegaan door de single `It's Different For Girls´, waarmee Jacksons naam onmiddellijk gevestigd wordt. Het laat de groeiende kracht van Jackson als componist en uitgesproken schrijver zien - een combinatie waardoor hij vergeleken wordt met Elvis Costello. Toch zijn Jacksons teksten veel directer dan die van Costello. 

Het album Beat Crazy (1980) laat zijn populariteit alleen nog maar groeien. De Joe Jackson Band gaat dan drie jaar aan een stuk op tournee, met alle prachtige en vreselijke ervaringen van dien. Na deze drie hectische jaren gaat de band uit elkaar en gelast Joe een rustperiode in, even weg van zijn ‘eigen’ popmuziek. Hij stort zich op de oude swing-, blues-, en jazzcomposities en maakt Jumpin´ Jive (1981). Als je aan Joe vraagt zijn muziekstijl te omschrijven, zal hij het altijd het eclectische aspect noemen. Hij haalt zijn invloeden uit bijna alle mogelijk muzikale hoeken en daardoor verschillen zijn albums soms behoorlijk van elkaar. 

Na een echtscheiding vertrekt Jackson naar New York, waar hij Night & Day (1982) maakt. Deze plaat is sterk beïnvloed door de sfeer, het gevoel van die stad en haar multiculturele muziek, met name de Latijns-Amerikaanse salsa, en bevat `Real Men´, `Breaking Us In Two´ en zijn grootste Amerikaanse hit, `Steppin´ Out´ - een reis door New York City. Night & Day wordt Jacksons succesvolste en vooral door muziekkenners en -liefhebbers meest gewaardeerde album ooit. 

In 1984 komt Body & Soul uit, met o.a. het duet `Happy Ending´ samen met Elaine Caswell en `Be My Number Two´. De volgende plaat - een dubbelalbum - is Big World (1986). Deze wordt opgenomen in drie dagen tijd, met een stevige rock line-up en direct op een stereo twee-sporen-recorder gezet. De soort plaat die men verwacht, wordt het niet. Geen verrassende plaat met uitstapjes naar muziekinvloeden of stromingen van over de hele wereld of naar de muziekgeschiedenis. Nummers als `Home Town´ en `Fifty Dollar Love Affair´ springen eruit.

In 1987 verschijnt Will Power. Hierop staan alleen instrumentale nummers, waaronder een `Symphony In One Movement´, die de gehele B-kant beslaat. Een bijzondere plaat, die niet bepaald een commercieel succes is. Het jaar erop komt Live 1980/86 uit, met live uitvoeringen van de tournees van de afgelopen jaren. Hierop staat onder andere de a cappella versie van `Is She Really Going Out With Him´. Dit nummer verschijnt op single en wordt een een groot succes is in Nederland. Omdat hij het niet kan laten zich zoveel mogelijk te ontwikkelen, houdt Joe zich in de jaren ’80 ook bezig met filmmuziek. 

In 1983 komt de soundtrack uit van Mike´s Murder, met onder andere de nummers `Memphis´ en `Laundromat Monday´ en een samenwerkingsverband tussen Jackson en Francis Ford Coppola resulteert in het maken van de big-band-achtige muziek bij de film Tucker, A Man And His Dream. Blaze of Glory, met een tienkoppige band, verschijnt in 1989. Dit `best gelukte´ project waarin Jackson zijn veelheid aan invloeden mixt, is opgezet als twee delen van zes nummers die al zijn stijlen doorlopen. Van het rauwe `Me And You Against The World´ tot het met groots orkest gespeelde `The Human Touch´. Doordat de plaat is opgenomen in een standaard studio, versterkt door een heldere, hi-fi, breedbeeldproductie en vol zit met knallers als `Blaze Of Glory´ en `Nineteen Forever´, krijgt Jackson de beste hitlijstnotering sinds jaren.Deze plaat wordt opgevolgd door de compilatie, Steppin' Out, The Very Best Of Joe Jackson (1990). 

In 1991 verandert Jackson van platenmaatschappij. Hij tekent bij Virgin Records en maakt daar zijn laatste 'mainstream’ popalbum, Laughter And Lust . De wereldtournee die hij hierna maakt, bevalt hem niet echt. Hij raakt oververmoeid en heeft geen zin meer in de sleur die zo´n tournee onvermijdelijk met zich meebrengt. Hierna neemt Jackson een jaar of twee de tijd om na te denken. In 1994 verschijnt Night Music, waarmee hij bewust afscheid neemt van de popwereld. Niet van de popmuziek (want zoals hij zelf zegt, zal zijn muziek altijd doorspekt zijn met pop), maar van het wereldje, van alles eromheen. Hij lijkt verder te gaan met instrumentale composities zoals hij ook met Will Power heeft gedaan. Naast de serie van vier instrumentale stukken getiteld `Nocturnes No. 1 t/m 4´ bevat dit album ook de verbluffende nummers `Flying´, `Sea Of Secrets´ en `The Man Who Wrote Danny Boy´. Het betekent ook een, zoveelste, artistieke doorbraak richting een ander publiek. 

Zeker leuk voor degenen die Joe Jackson nog niet kennen, wordt er in 1997 de verzamelaar This Is It - The A&M Years uitgebracht met daarop 37 tracks, waaronder al zijn bekende nummers en vooral de meest toegankelijke. Maar Jackson gooit het weer helemaal over een andere boeg met Heaven & Hell. Dit album, onder het Sony Classical label uitgebracht, is gemaakt rondom het thema van de zeven doodzonden. Al zit het heel goed in elkaar, zowel op muzikaal als poëtisch gebied, en doen mensen als Jane Siberry en Suzanne Vega mee, het album flopt. In 1999 komt het instrumentale 'klassieke' Symphony No. 1 uit. Tegelijkertijd maakt hij zijn debuut als auteur met `A Cure For Gravity’ dat hij omschrijft als `een boek over muziek, lichtelijk vermomd als een memoire’. 

In datzelfde jaar zet Joe Jackson zijn eigen platenlabel op, Manticore, waar hij eerst Summer In The City op uitbrengt. Een 'ouderwets Joe Jackson album'. Zowel oude hits als nieuwere nummers als covers staan op de plaat, in verschillende arrangementen. Allemaal live opgenomen in New York. De sfeer op dat album is de sfeer die hij meeneemt en weergeeft op zijn tournee verbonden aan de volgende plaat, Night & Day II. Het is een vervolg op het album waarmee hij in 1982 opzien baarde. Vanuit diverse personages en perspectieven belicht hij het dagelijks leven in New York. De bijdrage van Marinanne Faitfull op `Love Got Lost´ mag als een hoogtepunt in zijn carrière beschouwd worden. Night & Day II Joe Jackson woont en werkt tegenwoordig in New York, maar ontsnapt regelmatig naar zijn voormalige woonplaats Portsmouth. Hoeveel verschillende stromingen Jackson ook bewandeld heeft, hij is in ieder geval altijd trouw aan zichzelf gebleven: "Vermink je voet niet, door haar in Assepoesters schoen te wurmen. Ik heb dat ooit zelf geprobeerd, maar tegenwoordig weet ik het zeker: ik ben een van de lelijke stiefzusters. En ik ben er trots op."

Muziekclip Joe Jackson - Is sh really going out with him

songtekst

03:40 Gepost door Kurt in Muziek | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Nummer 192

Frank Boeijen Groep met Zeg me dat het niet zo is - 1990

Succesvolle Nederlandstalige band uit de jaren '80 die met 'Zwartwit' en 'Kronenburg Park' haar grootste hits scoort. Ook 'Linda', 'Welkom In Utopia 2', 'Zeg Me Dat Het Niet Zo Is' en 'De Verzoening' halen de Top 40. In 1991 gaat de groep uit elkaar en brengt Frank Boeijen zijn eerste solo-album (Wilde Bloemen ) uit.

Frank Boeijen Groep Frank Boeijen begint zijn muzikale carrière in 1979 samen met Wout Pennings als Boeijen & Pennings. Rob de Nijs produceert het titelloze album. Twee jaar later heeft de zanger een band om zich heen verzameld en staat hij in de Tipparade met 'Verjaardasgsfeest'. De singles 'Zo Mooi' en 'Het Antwoord' komen ook niet verder dan de Tipparade en de platenmaatschappij zegt de stekker eruit te trekken als de band niet snel een hit scoort. Op commando levert Boeijen 'Linda' af. Het op 1001 Hotel (1983) nummer wordt de eerste Top 40 hit voor de band. (Later zegt de songschrijver zich te schamen voor het nummer over een verzonnen meisje.) De grootste hit scoort de Frank Boeijen Groep het jaar erop met 'Zwartwit'. Het nummer haalt de vierde plek in de Top 40 en ook het album Kontakt wordt een succes. Ondanks groot protest van de zanger verschijnt in 1985 'Kronenburg Park' (van het album Foto Van Een Mooie Dag) op single. De dames van Mai Tai zijn te horen als achtergrondzangeressen. Het blijkt de eennagrootste hit van Frank Boeijen. De zanger bemoeit zich vanaf dat moment nooit meer met de singlekeuzes. Het succes neemt in de singlijst iets af, maar in de albumlijst toe. Welkom In Utopia ('86) en Dans In Slow-Motion ('87) halen uiteindelijk de gouden status (50.000 verkochte exemplaren). 'De Verzoening' uit 1987 blijft onderin de Top 40 steken, maar blijkt later een klassieker. (Liesbeth List covert de ballad voor haar door Boeijen geproduceerder album List.) Ten tijde van Een Zomer Aan Het Eind Van De Twintigste Eeuw (1989) zijn de spanningen binnen de groep om te snijden. Het dubbel live-album Hier Komt De Storm verschijnt het jaar erop. Het is de laatste CD van de Frank Boeijen Groep. In 1991 verschijnt Wilde Bloemen, het eerste solo-album van Frank Boeijen. Het nummer met de dubbelzinnige titel 'Vrij Eindelijk Vrij' krijgt geen plekje op het album, maar geeft wel aan dat Boeijen frisse lucht nodig had.

Geen muziekclip voorradig

03:36 Gepost door Kurt in Muziek | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Nummer 193

Barbra Streisand met Woman in love - 1980

New Yorkse zangeres, actrice en regisseuse die met 68 millioen verkochte albums (47 goud, 28 platina en 13 multi-platinum) de best verkopende zangeres van de 20e Eeuw is. In 1980 scoort Barbra Streisand een nummer 1-hit in ons land met het door de Bee Gees-geschreven 'Woman In Love'. 'Guilty' is een duet met Barry Gibb (Bee Gees), 'Till I Loved You' met ex-minnaar Don Johnson en 'No More Tears' met Donna Summer. Barbra Streisand neemt in 1991 de Living Legends Award in ontvangst en in 1995 de Lifetime Achievement Award. Verder wint ze in haar carrière acht Grammy Awards en twee Oscars.

Muziekclip Barbra Steisand - Woman in love

songtekst

 

03:33 Gepost door Kurt in Muziek | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Nummer 194

Fleetwood Mac met Sara - 1980

Amerikaanse band die in 1967 in Londen wordt opgericht. In de jaren '70, '80 en '90 scoort Fleetwood Mac grote hits met o.a. 'Tusk', 'Big Love' en 'Everywhere'. Rumours uit 1977 wordt gezien als een klassieker.

Fleetwood Mac Fleetwood Mac begint eind jaren ’60 als bluesband met als belangrijkste leden drummer Mick Fleetwood en zanger-gitarist Peter Green. Ervoor zijn deze heren lid van de Bluesbreakers, de begeleidingsgroep van John Mayall. De groep wordt aangevuld met bassist John McVie (de ‘Mac’ in de groepsnaam is het eerste deel van zijn achternaam). De eerste hit scoort de groep in 1968 met ‘Need Your Love So Bad’. 

Het grote succes komt in 1969 met onder andere de Top 5-hit ‘Albatross’ en het opnieuw uitgebrachte ‘Need You Love So Bad, Oh Well (Part 1)' dat in Nederland in november de eerste nummer 1-hit betekent voor Fleetwood Mac. De band is dan inmiddels aangevuld met gitarist David Kirwan. In 1970 volgt een Top 10-hit met ‘The Green Malinish’. In de eerste helft van de jaren ’70 maakt de groep veel bezettingswisselingen door wat de muzikale prestaties niet ten goede komt. 

Peter Green vertrekt met psychische problemen, Jeremy Spencer sluit zich aan bij een sekte en Danny Kirwan wordt ontslagen door zijn zenuwslopende plankenkoorts. Problemen genoeg dus voor de band en ondanks de succesvolle re-release van Albatross is de groep in 1973 op sterven na dood. Maar de band wordt gered door twee nieuwkomers: Lidsey Buckingham en Stevie Nicks. Met de line-up van Nicks, Buckingham, Fleetwood, McVie én toetsenist/zangeres Christine Perfect gaat de band het opnieuw proberen. 

Vooral muzikaal gaat Fleetwood Mac een nieuwe koers varen en de blues maakt plaats voor Amerikaanse, radiovriendelijke rock. Het is de mix van de blues-achtergrond van Mick Fleetwood, de liefde voor country van Lindsey Buckingham en Stevie Nicks met ‘Janis Joplin achtige West Coast-muziek (zoals Fleetwood Mac het zelf omschrijft) dat de band geen doorsnee rock maakt. Het album Fleetwood Mac (1975) is het eerste met Buckingham en Nicks. Het wordt direct het eerste Amerikaanse nummer 1-album voor de groep. 

De single ‘Rhiannon’ wordt in Nederland een top 20-hit. In 1976 wordt de opvolger gemaakt, maar de groep heeft weer te maken met behoorlijk wat persoonlijke problemen. Dit keer voornamelijk in de relationele sfeer. Een aantal leden binnen de band hebben wat met elkaar en dit gaat uit. Ondanks de stress tijdens de opnames (of misschien juist daardoor) maakt de band een klassieker: Rumours, alleen in de VS al goed voor 15 miljoen verkochte exemplaren. Van dit album komt de hitsingle: ‘Go Your Own Way’, ‘Don’t Stop’ en ‘Dreams’. Maar na Rumours gaat het opnieuw mis en de spanningen tussen de groepsleden lopen wederom hoog op. 

De albums Tusk (1979) en Mirage (1982) vallen commercieel en creatief nogal tegen. Wat niemand verwacht, gebeurt: de band komt in 1987 sterk terug met het album Tango In The Night, dat in Nederland twee jaar in de albumlijst staat en vijf hits oplevert waaronder ‘Everywhere’. In de periode na Tango In The Night verlaten Lidsey Buckingham, Stevie Nicks en Christine McVie (gescheiden van John McVie) de groep zodat na bijna dertig jaar alleen nog John McVie en Mick Leenwoord Mack de oorspronkelijke bandleden zijn. De nieuwe line-up van Fleetwood Mac begint met hun toernee in 1994 en brengt het album Time (1995) uit dat weinig aandacht krijgt. (Dit geldt ook voor het album Behind The Mask uit 1990). 

Ook met de solo-carrières van de uit de band gestapte leden wil het maar niet vlotten. In 1996 zijn er geruchten dat de 1977-bezetting weer bij elkaar komt. Maar dat gebeurt niet. Wel worden de oorspronkelijke leden door MTV gevraagd om voor één keer weer bij elkaar te komen voor een concert. Dat doen ze, en het resultaat is het live-album The Dance uit 1997. Dat het publiek Fleetwood Mac waardeert blijkt uit het feit dat het album de eerste plaats van de Amerikaanse albumlijsten bereikt. In Nederland komt het album tot nummer 7.

Muziekclip Fleetwood Mac - Sara

songtekst

03:26 Gepost door Kurt in Muziek | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Nummer 195

Beatles met The long and winding road - 1970

Succesvolste band aller tijden. De Beatles behoeven geen introductie.

Beatles Beatle-mania
Men neme vier brave jongens met identieke kapsels en nette pakken met stropdassen aan. Hoe ze het doen, doen ze het, maar de boys brengen binnen de kortste keren een massahysterie teweeg zoals tot dan toe niet is voorgekomen. Deze 'Beatle-mania' is het startsein voor een decennium waarin de maatschappij ook verandert. De jongeren nemen niet alles zomaar vanzelfsprekend aan, en zetten zich af tegen het gezag. Ze creëren hun eigen wereld met vooral veel vredestekens (en drugs...). Maar er wordt vooral veel muziek gemaakt. The Beatles zijn in die tijd een grote invloed op het openbare leven. Maar ach... “We waren gewoon vier kerels uit Liverpool die toevallig heel, heel erg groot werden. Da’s alles”, aldus Lennon. 

The Beatles
Een van de belangrijkste data van de muziekgeschiedenis is 5 juni 1955. Op die dag gaat een scholier, Paul McCartney genaamd, kijken bij een optreden van The Quarrymen, een plaatselijke band uit Liverpool. In die band speelt een beetje een onopvallende jongen, John Lennon. Een paar uur later worden de twee aan elkaar voorgesteld. Lennon besluit Paul McCartney bij de band te halen en op zijn beurt weet McCartney nog wel een gitarist, een vriend van hem: George Harrison. Het trio zou de vaste kern van de band blijven in een periode waarin de bezetting van de band vaak verandert. En de naam? John Lennon droomt dat een man met een grote, roze, brandende taart aankomt, die zei: “Vanaf nu heten jullie The Beetles (= de kevers) met een A.” Op dat moment zijn The Beatles geboren. 

Het circus barst los
De band gaat, nog totaal onbekend, naar Hamburg. Daar spelen ze in de beruchte rosse buurt, in ranzige cafés en dubieuze nachtclubs. In de Duitse stad ontwikkelen ze een indrukwekkende podium act; urenlang houden ze het publiek bezig en spelen onafgebroken. Eenmaal terug in Liverpool, komt drummer Ringo Starr de band versterken en groeien The Beatles uit tot dé plaatselijke sensatie. Een manager, de befaamde Brian Epstein, besluit de band onder zijn hoede te nemen. Vanaf dan gaat hun carrière in de kever 200 kilometer per uur de berg op. Ze nemen hun eerste plaat op -Please Please Me (1963) - en scoren hun eerste hit met 'Love Me Do'. Vanaf deze release barst het circus los.

Beatlemania
The Beatles krijgen succes door heel Europa en bereiken ook in Amerika de nummer één positie. Alles wat de band aanraakt, verandert in goud. Ieder single die wordt uitgebracht, staat in de hele wereld op nummer één. Overal waar de Beatles komen, breekt chaos uit door de duizenden gillende meiden die aan de kant van de weg staan. Tijdens concerten wordt zo hard geschreeuwd dat de band haar eigen muziek niet eens kan horen. Maar The Beatles worden muzikaal steeds volwassener (lees: briljanter) en zijn de chaos om hen heen zat. Ze besluiten in 1967 niet meer op te treden, maar alleen platen en films te maken. 

Drugs en drank
Als gewerkt wordt aan het album Sgt. Peppers Lonely Hearts Club Band (1967) komt de band voor het eerst in aanraking met de drug LSD, wat grote invloed op hen persoonlijk maar ook op de muziek heeft. In 1968 wordt de animatiefilm Yellow Submarine uitgebracht, geïnspireerd op de gelijknamige song. The Beatles hebben vooraf weinig trek in dit filmproject, maar bij het zien van de resultaten besluiten ze mee te werken aan een epiloog waarin zij zelf te zien zijn. 

Brian Epstein
Als manager Brian Epstein in augustus 1967 overlijdt door een combinatie van medicijnen en drank, beginnen voor de Beatles de problemen. Zakelijk en logistiek had Epstein namelijk alles in handen en binnen de groep heersen grote meningverschillen over de verdere gang van zaken. Het lijkt er ook op dat de band wat op elkaar uitgekeken is. De opnames gaan moeizaam en om de beurt kondigen de bandleden aan te vertrekken. In die sfeer verschijnt het conceptalbum en tv-project Magical Mystery Tour (1967) en het eerste album op hun Apple-label, The Beatles (The White Album) (1968). 

Yoko Ono
John Lennon krijgt in die periode een relatie met kunstenares Yoko Ono. Het koppel is altijd bij elkaar en ook bij plaatopnames zit ze naast Lennon. Tussen Yoko en de andere bandleden klikt het echter niet al te best en dat verhoogt de spanningen in de band. 

Einde
Na het album Let It Be (1970) gaan The Beatles uit elkaar, al wordt dat nooit officieel aangekondigd. Aan het leven van John Lennon komt in 1980 een tragisch einde. Hij wordt voor zijn huis doodgeschoten door een geflipte fan die een aantal minuten daarvoor nog een handtekening had gevraagd. (En had gekregen.) Paul McCartney richt na The Beatles met zijn vrouw Linda de band Wings op, waarmee hij opnieuw wereldwijd succes boekt.

Anthology
De drie resterende Beatles komen nog een keer samen om de Anthology serie uit te brengen die bestaat uit een aantal cd's, een boek en een reeks verklarende videobanden. Hierop staat ook het 'nieuwe' Beatlesnummer 'Free As A Bird', waarvoor een oude stemopname van John is aangevuld met muziek en zang van de overgebleven 3.

Leven na de Beatles
McCartney mag zich aan het begin van de 21e eeuw de rijkste popmuzikant ter wereld noemen, met een vermogen van anderhalf miljard gulden! Ringo Starr scoort ook een aantal hitjes solo en houdt zich later bezig met produceren. George Harrison is solo redelijk succesvol en organiseert het legendarische Concert For Bangladesh (1971). Hij maakt aan het eind van de jaren tachtig nog deel uit van The Traveling Wilbury's, samen met o.a. Roy Orbison en Bob Dylan. Op 29 november 2001 overlijdt hij aan kanker.

Muziekclip Beatles - The long and winding road

songtekst

03:22 Gepost door Kurt in Muziek | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Nummer 196

Janis Joplin - Me and Bobby mcGee - 1971

Texaanse blues-/rockzangeres die de bijnaam Pearl heeft. De 27-jarige Janis Joplin overlijdt op 4 oktober 1970 aan een drugsoverdosis. Na haar dood halen de singles 'Me And Bobby McGee' en 'Cry Baby' de Top 20 in Nederland. In de Verenigde Staten wordt 'Me And Bobby McGee' een nummer 1-hit.

Zevenentwintig jaar is ze geworden, maar in die korte tijd heeft Janis Joplin een onuitwisbare indruk gemaakt. Vijfentwintig jaar na haar dood wordt ze nog steeds gezien als een van de meest getalenteerde muzikantes van de jaren ’60. Seks, drugs en rock 'n' roll... Op weinig mensen zijn die termen zo toepasselijk als op Janis Joplin. Al op jonge leeftijd profileert Janis Joplin zich. Terwijl het racisme hoogtij viert in Port Arthur, het kleine Texaanse industriestadje waar ze opgroeit, neemt Joplin het op voor de Afro-Amerikanen. Terwijl haar leeftijdsgenoten luisteren naar folk en jazz, ontdekt Janis de blues. Ze begint zelf te spelen en ontdekt dat ze talent heeft. Haar eerste optredens speelt ze in koffiehuizen in Texaanse provinciestadjes. Later vangt ze een studie aan, maar haar aandacht gaat meer uit naar muziek, alcohol en drugs dan naar haar studieboeken. Als een vriend haar uitnodigt om in een rockbandje te zingen, trekt Janis Joplin naar San Francisco. De psychedelische rock van Big Brother and the Holding Company slaat aan. Onder een klein platenlabel brengt de band een album en twee singles uit, maar de grote ontdekking is tijdens een optreden op het Monterey International Pop Festival. Albert Grossman, één van de meest bekende managers in die tijd, neemt Big Brother onder zijn vleugels en regelt een platencontract bij Columbia Records. Voortaan wordt de band aangekondigd als Janis Joplin with Big Brother and the Holding. De bandleden verdienen goed en geven hun geld graag uit aan drugs. De verslavingen komen de optredens en de onderlinge relaties niet ten goede, en de band gaat uit elkaar. Met een nieuwe band werpt Janis Joplin zich weer in de blues. Terwijl het eerste album, I Got Dem 'Ol Kozmic Blues Again, Mama (1969), in de Verenigde Staten met gemengde gevoelens wordt onthaald, loopt Europa helemaal warm voor de nieuwe sound. Met nog meer drugs en alcohol probeert Joplin met de druk om te gaan. Als ze eindelijk inziet dat ze een ernstig probleem heeft, kickt ze af en richt ze een derde band op. The Full Tilt Boogie klinkt professioneler en Joplin heeft eindelijk haar eigen stijl blanke blues ontdekt. Bij de opnames van het album Pearl zwicht ze toch weer voor de verlokking van heroïne. Een accidentele overdosis wordt haar fataal. Op 4 oktober 1970 overlijdt ze op 27-jarige leeftijd in een motel in Los Angeles. Het album Pearl wordt postuum uitgebracht. De single 'Me And Bobby McGee' haalt in 1971 de nummer 1 in de Billboard 100. In Nederland haalt deze Roger Miller cover de Top 20. In 1979 speelt Bette Midler de hoofdrol in The Rose. De film is losjes gebaseerd op het leven van Janis Joplin.

Muziekclip Janis Joplin - Me and Bobby mcGee

songtekst

03:18 Gepost door Kurt in Muziek | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Nummer 197

Peter Gabriel met Solsbury hill - 1977

Brits multitalent die na zijn vertrek uit Genesis niet alleen succesvolle singles als 'Biko' en 'Slegdehammer' uitbrengt, maar die ook vruchtbare samenwerkingen lanceert tussen muzikanten uit alle werelddelen en de westerse popmuziek.



Peter Gabriel presenteert zijn eerste soloalbum, eenvoudig Peter Gabriel getiteld, in 1977. De single 'Solsbury Hill' is een redelijke radiohit. Opvallend is dat Gabriel's sologeluid meer toegankelijk, minder zwaar en vooral minder rock is dan de wereld gewend was van zijn voorgaande band Genesis. 
Ook zijn tweede (1978) en derde soloalbum (1980) heten simpelweg Peter Gabriel. Deze laatste lp is geproduceerd door Steve Lillywhite en bevat de aanklacht 'Biko', een krachtige protestsong tegen het apartheidsregime in Zuid Afrika. De single slaat wereldwijd aan, net als 'Games Without Frontiers' van diezelfde lp.
In 1980 richt Gabriel WOMAD op: World of Music, Arts & Dance. Doel is verschillende festivals in de wereld te organiseren waarbij niet-westerse cultuur gepresenteerd wordt aan een westers gehoor. Later lanceert hij het platenlabel Real World, waarop tal van albums verschijnen van muzikanten van de hele wereld. De opnames worden veelal gemaakt in Europese studio, vaak ook in zijn eigen studio bij het Engelse Bath, met westerse producers en technici. Gabriel probeert zo, met succes, de kloof tussen de werelddelen een stukje kleiner te maken. 
Ondertussen ziet Security het daglicht, een nieuw, succesvol soloalbum van Gabriel. Het nummer 'Shock the Monkey' doet het internationaal goed. Nadat hij in 1984 de soundtrack schrijft voor de film Birdy van Alan Parker, verschijnt in 1986 zijn in commercieel opzicht meest succesvolle album: So. Het album verkoopt bijzonder goed, niet in de laatste plaats door de onweerstaanbare single 'Sledgehammer' die vergezeld gaat van een bijzondere videoclip vol nooit vertoonde animatietechnieken.
Gabriel schrijft in 1989 de muziek voor de film The Last Temptation of Christ van Martin Scorsese. De soundtrack verschijnt onder de titel Passion, waarvoor Gabriel een Grammy ontvangt voor Best New Age Performance. 
Door zijn werk voor WOMAD, Real World en omdat het privé even tegenzit, duurt het even voor de opvolger van So zich aandient. In 1992 verschijnt dan uiteindelijk Us, een veel somberder plaat dan de voorgangers. 'Steam' is de succesvolle single, maar Us komt niet in de buurt van het grote succes van So
Voor de Millennium Show, het grootse spektakel in de Londense Millennium Dome, schijft Peter Gabriel het multimedia project OVO. Aan het project wordt meegewerkt door onder meer Neneh Cherry, Liz Frazer en tal van muzikanten uit minder voor de hand liggende muziekstromingen. Het resultaat is een bundeling van letterlijk wereldmuziek, waarbij de beelden even belangrijk zijn als de muziek.
In 2002, tien jaar na Us, verschijnt Up. De cd was lang van tevoren aangekondigd en langverwacht maar slaat alleen aan bij de Gabriel-fans. Het geluid is te somber, te mystiek voor het grote publiek van So
Peter Gabriel legt zich de laatste jaren meer en meer toe op multimedia projecten, vaak voor het Real World-label. 
In 2005 vraagt Bob Geldof Gabriel de line-up te verzorgen voor Afrika Calling, het onderdeel van Live8 waarbij artiesten uit Afrika het podium betreden.

Muziekclip Peter Gabriel - Solsbury hill

songtekst

 

 

03:12 Gepost door Kurt in Muziek | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Nummer 198

Dire Straits met (I want my MTV), Money for nothing - 1985

Engelse band die (met name in de jaren '80) grote hits scoort met o.a. 'Twisting By The Pool', 'Walk Of Life' en 'Calling Elvis'. 'Private Investigations' staat eind 1982 op de eerste plaats in de Nederlandse Top 40. De naam Dire Straits is onlosmakelijk verbonden met frontman Mark Knopfler. In 1995 houdt de band ermee op en gaat Knopfler solo verder.

Oprichting
Dire Straits wordt in 1977 in Londen opgericht door gitarist Mark Knopfler. Mark speelt al regelmatig met zijn broer, gitarist David, en diens kamergenoot en bassist, John Illsley. Samen met drummer Pick Withers maakt de groep een demo. 

Sultans of Swing
Een van de tracks, 'Sultans Of Swing', wordt opgepikt door een Londense DJ, wat de groep in één keer op de kaart zet. Ze spelen als voorprogramma in een tournee van de Talking Heads.

Contract
De groep tekent een platencontract en duikt in 1978 de studio in voor hun debuutplaat Dire Straits. Dankzij de hitsingle 'Sultans Of Swing' scoort de band zowel in Europa als in de V.S. gigantisch. Ook opvolger Communique uit 1979 doet het goed. 

Veranderingen
Tijdens de opnames van de derde plaat van de groep, Making Movies, besluit David Knopfler solo aan het werk te gaan. Hij wordt vervangen door Hal Lindes. Als twee jaar later Love Over Gold  verschijnt, vervangt Terry Williams drummer Withers.

Nevenprojecten
Daarna wordt het even stil rond de band. Er verschijnt enkel een EP, Twisting By The Pool. Knopfler houdt zich bezig met filmsoundtracks en het produceren voor onder andere Bob Dylan en Willy DeVille. Daarnaast schrijft hij de hitsingle 'Private Dancer' voor Tina Turner. John Illsey brengt een soloplaat uit.

Brothers In Arms
Toetsenist Guy Fletcher komt in 1985 bij de band en er wordt gewerkt aan een nieuwe plaat. Het album Brothers In Arms laat de band echt volledig doorbreken. Singles als 'Money For Nothing' en 'Walk Of Life' worden grote hits. 

Na een grote tour neemt de band weer een lange pauze. Knopfler blijft echter bezig met filmsoundtracks, productiewerk, een solo tournee met Eric Clapton en een countryrock groep, de Notting Hillbillies. Illsey brengt zijn tweede soloalbum uit.

On Every Street
Knopfler besluit in 1990 de band weer bij elkaar te brengen. Het album On Every Street verschijnt in 1991, en weet zonder hitsingle toch nog platina te bereiken in de V.S. Na een tournee die op het gebied van kaartverkoop tegenvalt, neemt de band in 1993 wederom een pauze. 

Einde
De ingelaste pauze blijkt uiteindelijk het einde van de band te zijn. In 1996 verschijnt de eerste soloplaat van Mark Knopfler.

Muziekclip Dire Straits - Money for nothing

songtekst

03:06 Gepost door Kurt in Muziek | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Nummer 199

Beatles met The fool on the hill- 1967

Succesvolste band aller tijden. De Beatles behoeven geen introductie.

Beatles Beatle-mania
Men neme vier brave jongens met identieke kapsels en nette pakken met stropdassen aan. Hoe ze het doen, doen ze het, maar de boys brengen binnen de kortste keren een massahysterie teweeg zoals tot dan toe niet is voorgekomen. Deze 'Beatle-mania' is het startsein voor een decennium waarin de maatschappij ook verandert. De jongeren nemen niet alles zomaar vanzelfsprekend aan, en zetten zich af tegen het gezag. Ze creëren hun eigen wereld met vooral veel vredestekens (en drugs...). Maar er wordt vooral veel muziek gemaakt. The Beatles zijn in die tijd een grote invloed op het openbare leven. Maar ach... “We waren gewoon vier kerels uit Liverpool die toevallig heel, heel erg groot werden. Da’s alles”, aldus Lennon. 

The Beatles
Een van de belangrijkste data van de muziekgeschiedenis is 5 juni 1955. Op die dag gaat een scholier, Paul McCartney genaamd, kijken bij een optreden van The Quarrymen, een plaatselijke band uit Liverpool. In die band speelt een beetje een onopvallende jongen, John Lennon. Een paar uur later worden de twee aan elkaar voorgesteld. Lennon besluit Paul McCartney bij de band te halen en op zijn beurt weet McCartney nog wel een gitarist, een vriend van hem: George Harrison. Het trio zou de vaste kern van de band blijven in een periode waarin de bezetting van de band vaak verandert. En de naam? John Lennon droomt dat een man met een grote, roze, brandende taart aankomt, die zei: “Vanaf nu heten jullie The Beetles (= de kevers) met een A.” Op dat moment zijn The Beatles geboren. 

Het circus barst los
De band gaat, nog totaal onbekend, naar Hamburg. Daar spelen ze in de beruchte rosse buurt, in ranzige cafés en dubieuze nachtclubs. In de Duitse stad ontwikkelen ze een indrukwekkende podium act; urenlang houden ze het publiek bezig en spelen onafgebroken. Eenmaal terug in Liverpool, komt drummer Ringo Starr de band versterken en groeien The Beatles uit tot dé plaatselijke sensatie. Een manager, de befaamde Brian Epstein, besluit de band onder zijn hoede te nemen. Vanaf dan gaat hun carrière in de kever 200 kilometer per uur de berg op. Ze nemen hun eerste plaat op -Please Please Me (1963) - en scoren hun eerste hit met 'Love Me Do'. Vanaf deze release barst het circus los.

Beatlemania
The Beatles krijgen succes door heel Europa en bereiken ook in Amerika de nummer één positie. Alles wat de band aanraakt, verandert in goud. Ieder single die wordt uitgebracht, staat in de hele wereld op nummer één. Overal waar de Beatles komen, breekt chaos uit door de duizenden gillende meiden die aan de kant van de weg staan. Tijdens concerten wordt zo hard geschreeuwd dat de band haar eigen muziek niet eens kan horen. Maar The Beatles worden muzikaal steeds volwassener (lees: briljanter) en zijn de chaos om hen heen zat. Ze besluiten in 1967 niet meer op te treden, maar alleen platen en films te maken. 

Drugs en drank
Als gewerkt wordt aan het album Sgt. Peppers Lonely Hearts Club Band (1967) komt de band voor het eerst in aanraking met de drug LSD, wat grote invloed op hen persoonlijk maar ook op de muziek heeft. In 1968 wordt de animatiefilm Yellow Submarine uitgebracht, geïnspireerd op de gelijknamige song. The Beatles hebben vooraf weinig trek in dit filmproject, maar bij het zien van de resultaten besluiten ze mee te werken aan een epiloog waarin zij zelf te zien zijn. 

Brian Epstein
Als manager Brian Epstein in augustus 1967 overlijdt door een combinatie van medicijnen en drank, beginnen voor de Beatles de problemen. Zakelijk en logistiek had Epstein namelijk alles in handen en binnen de groep heersen grote meningverschillen over de verdere gang van zaken. Het lijkt er ook op dat de band wat op elkaar uitgekeken is. De opnames gaan moeizaam en om de beurt kondigen de bandleden aan te vertrekken. In die sfeer verschijnt het conceptalbum en tv-project Magical Mystery Tour (1967) en het eerste album op hun Apple-label, The Beatles (The White Album) (1968). 

Yoko Ono
John Lennon krijgt in die periode een relatie met kunstenares Yoko Ono. Het koppel is altijd bij elkaar en ook bij plaatopnames zit ze naast Lennon. Tussen Yoko en de andere bandleden klikt het echter niet al te best en dat verhoogt de spanningen in de band. 

Einde
Na het album Let It Be (1970) gaan The Beatles uit elkaar, al wordt dat nooit officieel aangekondigd. Aan het leven van John Lennon komt in 1980 een tragisch einde. Hij wordt voor zijn huis doodgeschoten door een geflipte fan die een aantal minuten daarvoor nog een handtekening had gevraagd. (En had gekregen.) Paul McCartney richt na The Beatles met zijn vrouw Linda de band Wings op, waarmee hij opnieuw wereldwijd succes boekt.

Anthology
De drie resterende Beatles komen nog een keer samen om de Anthology serie uit te brengen die bestaat uit een aantal cd's, een boek en een reeks verklarende videobanden. Hierop staat ook het 'nieuwe' Beatlesnummer 'Free As A Bird', waarvoor een oude stemopname van John is aangevuld met muziek en zang van de overgebleven 3.

Leven na de Beatles
McCartney mag zich aan het begin van de 21e eeuw de rijkste popmuzikant ter wereld noemen, met een vermogen van anderhalf miljard gulden! Ringo Starr scoort ook een aantal hitjes solo en houdt zich later bezig met produceren. George Harrison is solo redelijk succesvol en organiseert het legendarische Concert For Bangladesh (1971). Hij maakt aan het eind van de jaren tachtig nog deel uit van The Traveling Wilbury's, samen met o.a. Roy Orbison en Bob Dylan. Op 29 november 2001 overlijdt hij aan kanker.

Muziekclip Beatles - Fool on the hill

songtekst

02:58 Gepost door Kurt in Muziek | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

21-02-07

Nummer 200

Bob Dylan met Like a Rolling Stone - 1965

Robert Allen Zimmerman, beter bekend als Bob Dylan, is een Amerikaanse singer/songwriter die sinds de jaren '60 actief is in de popmuziek. Bob Dylan heeft een flink aantal evergreens op zijn naam staan, waaronder 'Knockin' On Heaven's Door', 'Like A Rolling Stone', 'Lay Lady Lay' en 'I Want You'.

Bob Dylan wordt in 1941 geboren als Robert Allen Zimmerman. In zijn kinderjaren schrijft hij al gedichten en leert hij zichzelf gitaar en piano spelen. Hij speelt in zijn tienerjaren in een aantal bands, maar tijdens zijn studententijd staat hij liever alleen op het podium. 

Hij speelt in kleine clubs in Minnesota en denkt veelvuldig na over een trektocht door Amerika, in navolging van de zanger en landloper uit de jaren dertig, Woody Guthrie. Als artiestennaam neemt hij Bob Dylan aan, omdat hij het 'cool' vindt klinken (de zanger is liefhebber van de dichter Dylan Thomas, maar hij zegt dat het hier niks mee te maken heeft). 

In 1961 besluit hij defintitief als zanger door het leven te willen gaan en hij stopt met school. Hij verhuist naar New York en treedt veel op in Greenwich Village. Hier raakt hij langzaam bekend. Ook gaat hij hier regelmatig op bezoek bij Woody Guthrie, die in het ziekenhuis ligt met de zogenaamde 'dansziekte'. Hij speelt liedjes voor Guthrie en schrijft ook het nummer 'Song To Woody' voor hem. In maart '62 verschijnt het eerste album van Dylan met daarop 'Song To Woody'.

Het album slaat aan en Dylan begint als een dolle te schrijven aan zijn tweede album. The Freeweelin'Bob Dylan bevat voornamelijk politieke protest songs en is een ongekend succes. Dylan lijkt al aan het begin van zijn carrière een meesterwerk op zijn naam te zetten.

Zijn succes blijft groeien, totdat hij in 1966 bij een motorongeluk zijn nek breekt. Hij trekt zich terug in zijn huis in Woodstock om te herstellen en bij zijn inmiddels gestichte gezin te zijn. Na een paar maanden vergezelt zijn begeleidingsband The Hawks hem in Woodstock. Samen werken ze aan de nummers voor een nieuw album, John Wesley Harding, wat Country getint is.

Dylan schrijft steeds meer countrynummers en een deel van zijn fans haken af. Toch blijft hij muziek maken. Voor de film Pat Garret and Billy The Kid uit 1973, waar hij zelf ook een rol in speelt, maakt hij de klassieker 'Knockin' On Heavens Door'; het nummer wat later dankzij Guns 'N Roses nog een keer een hit wordt.

Vlak voor zijn toernee in 1974 geeft zijn vrouw Sara te kennen dat ze wil scheiden. Op de plaat Blood In The Tracks die het jaar daarna volgt, is goed te horen wat Dylan in die periode doormaakt. Het album schiet door naar nummer 1 en Dylan gaat wederom op tournee. Het ideaalbeeld van Woody Gurthie's reizen bevalt Dylan goed, want hij is gedurende zijn carrière veel onderweg met zijn band.

Hij bekeert in 1979 zich tot het Christendom en brengt tot 1983 een aantal reli-pop albums uit, maar met weinig succces. Met zijn album Infidels slaat hij echter weer ijzersterk terug.Ook hierop volgt weer een tournee (samen met Tom Petty & The Heartbreakers), die op zijn beurt weer gevolgd wordt met een tournee (samen met The Grateful Dead). En, hoe saai het ook begint te klinken, ook die tour wordt in 1988 weer gevolgd door een tournee. Deze laatste heet 'The-Never-Ending-Tour' en duurt tot in het eind van de jaren negentig.

In 1988 sluit Dylan zich ook aan bij The Traveling Wilburys. Deze samengestelde band bestaat uit George Harrison, Roy Orbison, Jeff Lynne, Tom Petty en Dylan zelf. 'Handle With Care' is de titel van hun enige hit. Dylan bedenkt hem, wanneer hij een verhuisdoos in zijn garage ziet staan met deze tekst erop.

Dylan brengt in de jaren 90 nog een aantal albums uit, waaronder een Unplugged album bij MTV. Hij krijgt in 2001ook nog Oscar voor het nummer 'Things Have Changed' uit de film Wonderboys. Dylan wordt door velen nog steeds gezien als de meester van de liedteksten.

Muziekclip Bob Dylan - Like a Rolling Stone

songtekst

08:04 Gepost door Kurt in Muziek | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Nummer 201

Alan Parsons Project met Eye in the sky - 1982

Engineer van o.a. Abbey Road (Beatles) en Dark Side Of The Moon (Pink Floyd). Met zijn eigen project scoort Alan Parsons begin jaren '80 twee grote hits in ons land: 'Don't Answer Me' en het door Colin Blunstone gezongen 'Old And Wise'.

Alan Parsons Project Het ziet er al vroeg naar uit dat Alan Parsons’ toekomst in de muziek ligt. Als kind kan hij geweldig piano, gitaar en blokfluit spelen. Toch kiest Parsons de andere kant van de muziek en wordt producer. Eind jaren zestig krijgt Parsons een baan bij de beroemde Abbey Road Studios in Londen. Hier krijgt hij de kans mee te werken aan verschillende projecten van de Beatles, waaronder het veel bejubelde album Abbey Road (1969) en het nummer 'Let It Be'. 

Wanneer de Beatles uit elkaar gaan, volgen onderhandelingen tussen Alan Parsons en Paul McCartney. Parsons wordt de producer van enkele vroege werken van McCartneys band Wings, waaronder het album Red Rose Speedway. Tegelijkertijd werkt hij ook samen met The Hollies en produceert onder andere het bekende 'The Air That I Breathe'. Maar na zijn medewerking aan het Pink-Floyd-album Dark Side Of The Moon (1973) komt Parsons’ carrière als producer pas echt van de grond. Bijna iedereen die wat in de muziekwereld te betekenen heeft, wil daarna met Alan Parsons samenwerken. 

Parsons werkt mee aan de productie van platen van Pilot, Steve Harley, Cockney Rebel, John Miles en Al Stewart. Bij die laatste werkt hij mee aan het thema-album Time Passages, wat Parsons op een idee brengt. Samen met Eric Woolfson, met wie hij samengewerkt heeft in de Abbey Road Studios, besluit hij voor het eerst voor zichzelf te gaan werken en thema-albums te gaan maken. In 1974 beginnen beide heren aan hun eerste project: een muzikale interpretatie van het werk van de schrijver Edgar Allen Poe. Na bijna twee jaar duizenden banden doorgeworsteld te hebben is Tales Of Mystery And Imagination, het eerste album van Alan Parsons Project, een feit. 

Het volgende werk van het duo is I Robot, geïnspireerd door de science fiction-verhalen van Isaac Asimov. De traditie van Pink Floyd om serieuze onderwerpen met muziek te benaderen voortzettend maakt The Project vervolgens een album over eeuwenoude mythes, Pyramids, en in 1978 Eve, over vrouwenproblemen. Beide albums worden goud in Engeland en in 1980 maken de twee heren hun eerste platina album: The Turn Of A Friendly Card. In 1982 beleeft Alan Parsons Project haar grootste succes. Het album Eye In The Sky wordt een grote hit en de titeltrack bestormt de top tien van de hitlijsten. The Project gaat door met het maken van thema-albums. Gaudi wordt in 1987 gemaakt met de Spaanse architect als hoofdthema. Het album wordt wereldwijd geroemd, maar het succes van Eye In The Sky wordt niet meer gehaald. Parsons en Woolfson maken tenslotte in 1993 nog het psychoanalytische Freudiana, wat niet op een album wordt gezet, maar wordt uitgebracht in de vorm van een musical. Na de première besluiten de twee uit elkaar te gaan en Alan Parsons Project stop te zetten.

Geen muziekclip voorradig

08:00 Gepost door Kurt in Muziek | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Nummer 202

Europe met Final countdown - 1986

Zweedse hardrockband die in de zomer van 1986 een wereldwijde hit scoort met 'The Final Countdown'. Europe haalt ook nog de Top 10 met 'Rock The Night' en 'Superstitious'. Ook 'Carrie' wordt een hit. In 1991 gaat de band uit elkaar. Toch blijft het kriebelen, want in 2004 besluit de band weer bijelkaar te komen.

Abba, Ace of Base en Europe hebben gemeen dat ze allemaal uit Zweden komen en allemaal internationaal succes wisten te behalen. Na twee succesvolle albums in thuisland Zweden (Europe (1983), Wings Of Tomorrow (1984)) bracht Europe in 1986 het album The Final Countdown uit. Het gelijknamige nummer was te horen in de film Rocky IV. Maar het is niet onwaarschijnlijk dat ‘The Final Countdown’ ook zonder de hulp van Sylvester Stallone een internationale hit zou zijn geworden. Het synthesizerhookje van Mic Michael slaat aan in zowel Europa als de Verenigde Staten. 

The Final Countdown
In maar liefst 13 landen staat ‘The Final Countdown’ op nummer 1. Ook de opvolgende singles ‘Rock The Night’ en ‘Carrie’ halen de internationale hitlijsten. Volgens kenners is The Final Countdown het beste Europe-album. Bob Ludwig (bekend van zijn werk voor AC/DC, Bruce Springsteen en Bryan Adams) is verantwoordelijk voor het masteren van het album. Kevin Elson heeft het geproduceerd. (Hij werkte eerder samen met Aerosmith, Mr. Big en The Beach Boys.) 

Na The Final Countdown brengt Europe nog twee albums uit: Out Of This World in 1988 (met de hit ‘Superstitious’) en Prisoners In Paradise in (1991). Inmiddels heeft John Norum de band verlaten en is vervangen door Kee Marcello. Na deze albums besluit ook de rest van de band om uit elkaar te gaan. Zanger Joey Tempest probeert het daarna, met weinig succes, solo. Zijn solo-albums floppen. 

Muziekclip Europe - Final countdown

songtekst

 

07:58 Gepost door Kurt in Muziek | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Nummer 203

Dire Straits met Romeo and Juliet - 1980

Engelse band die (met name in de jaren '80) grote hits scoort met o.a. 'Twisting By The Pool', 'Walk Of Life' en 'Calling Elvis'. 'Private Investigations' staat eind 1982 op de eerste plaats in de Nederlandse Top 40. De naam Dire Straits is onlosmakelijk verbonden met frontman Mark Knopfler. In 1995 houdt de band ermee op en gaat Knopfler solo verder.

Oprichting
Dire Straits wordt in 1977 in Londen opgericht door gitarist Mark Knopfler. Mark speelt al regelmatig met zijn broer, gitarist David, en diens kamergenoot en bassist, John Illsley. Samen met drummer Pick Withers maakt de groep een demo. 

Sultans of Swing
Een van de tracks, 'Sultans Of Swing', wordt opgepikt door een Londense DJ, wat de groep in één keer op de kaart zet. Ze spelen als voorprogramma in een tournee van de Talking Heads.

Contract
De groep tekent een platencontract en duikt in 1978 de studio in voor hun debuutplaat Dire Straits. Dankzij de hitsingle 'Sultans Of Swing' scoort de band zowel in Europa als in de V.S. gigantisch. Ook opvolger Communique uit 1979 doet het goed. 

Veranderingen
Tijdens de opnames van de derde plaat van de groep, Making Movies, besluit David Knopfler solo aan het werk te gaan. Hij wordt vervangen door Hal Lindes. Als twee jaar later Love Over Gold  verschijnt, vervangt Terry Williams drummer Withers.

Nevenprojecten
Daarna wordt het even stil rond de band. Er verschijnt enkel een EP, Twisting By The Pool. Knopfler houdt zich bezig met filmsoundtracks en het produceren voor onder andere Bob Dylan en Willy DeVille. Daarnaast schrijft hij de hitsingle 'Private Dancer' voor Tina Turner. John Illsey brengt een soloplaat uit.

Brothers In Arms
Toetsenist Guy Fletcher komt in 1985 bij de band en er wordt gewerkt aan een nieuwe plaat. Het album Brothers In Arms laat de band echt volledig doorbreken. Singles als 'Money For Nothing' en 'Walk Of Life' worden grote hits. 

Na een grote tour neemt de band weer een lange pauze. Knopfler blijft echter bezig met filmsoundtracks, productiewerk, een solo tournee met Eric Clapton en een countryrock groep, de Notting Hillbillies. Illsey brengt zijn tweede soloalbum uit.

On Every Street
Knopfler besluit in 1990 de band weer bij elkaar te brengen. Het album On Every Street verschijnt in 1991, en weet zonder hitsingle toch nog platina te bereiken in de V.S. Na een tournee die op het gebied van kaartverkoop tegenvalt, neemt de band in 1993 wederom een pauze. 

Einde
De ingelaste pauze blijkt uiteindelijk het einde van de band te zijn. In 1996 verschijnt de eerste soloplaat van Mark Knopfler.

In 2005 wordt het derde 'Best Of'-album uitgebracht: The Best Of Dire Straits & Mark Knopfler: Private Investigations. Dire Straits en Mark Knopfler hebben samen bijna 120 miljoen albums verkocht.

Muziekclip Dire Straits - Romeo and Juliet

 

07:54 Gepost door Kurt in Muziek | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Nummer 204

Genesis met Follow me follow you - 1978

Britse band die met name in de jaren '80 en begin jaren '90 een aantal grote hits scoort met o.a. 'Mama', 'Land Of Confusion', 'No Son Of Mine' en 'Jesus He Knows Me'. 'I Can't Dance' staat in het voorjaar van 1992 op nummer 1. Genesis wordt eind jaren '60 opgericht. Zanger Peter Gabriel vertrekt in 1975 en drummer Phil Collins neemt zijn rol over. De band haalt in 1978 voor het eerst de Top 40 met 'Follow You Follow Me'. Mike Rutherford is in de jaren '80 de leider van Mike & The Mechanics. Phil Collins verlaat in 1996 de band. Ray Wilson (ex-Stiltskin) volgt hem op.

Genesis In 1999 verschijnt Turn It On Again - The Hits. Op deze verzamelaar staan alle hits plus één nieuwe opname van 'The Carpet Crawlers'. Ray Wilson stapt daarna op.

Muziekclip Genesis - Follow me follow you

songtekst

07:51 Gepost door Kurt in Muziek | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende